NADZIEJA - /"Wyznanie do nieznanego Boga i Karola Wojtyły"/

[Wiesław Mazur-pątnik]

I PUSTELNIA DAWIDA
Wczoraj odszedłeś z mej planety stada
Wielki mój Książe i Człowieku mały
Dziś Twoim stadem już bogactwo włada
Ty byłeś mądry i w promieniach cały.
Urzekły ludzi Twe bystre umysły
Jak wódz mustangów pędziłeś do przodu
A kiedy w dali bogactwa rozbłysły
Ty nie sprawiłeś Ziemi swej zawodu.
Urzekłeś obce, plemienne książęta
Tam, na biegunie, gdzie żar z nieba płynie
Wczoraj Twa księga została zamknięta
Czas w złotej gwieździe Twoje myśli zwinie.
Tuliłeś w sercu dzieci ciemnej rasy
Tam, gdzie głód w oczy zagląda od świtu
Jeszcze Cię wspomną tamtej ziemi czasy
Idąc przez góry, wczoraj sięgłeś szczytu.
Nie raz klękałeś, by ZIEMIE całować
Innych proroków stepy i kultury
Będą Twe słowa jadać i kosztować
Gdyż Twoje myśli powaliły mury.
Patrzałeś w dzieje wojennych zamieci
Gdzie krew się leje od świtu do nocy
Dzisiaj dla Ciebie słońce juz nie świeci
BÓG nocą zamknął Twe otwarte oczy.
Często leciałeś ponad ziemskie chmury
Tam, gdzie nie sięgły stopy Watykanu
Jak ptak patrzałes na wysokie góry
Dzisiaj już służysz tylko swemu Panu.
Brnąłeś przez góry, gdzie Bóg piękno sieje
Przez oceany na obce krainy
Patrzałeś w ludzkość i jej trwożne dzieje
I całowałeś włoski brzeg niziny.
Byłeś u brzegu mej rzeki Wisłoka
Która swe wody po sam Rzym unosi
Wtedy jam ujrzał ZIEMI swej proroka
Dziś moje serce o Twój pokój prosi.
Wody mej rzeki o imieniu ZŁOTA
Rzym otaczają dniami i nocami
Patrzą od switu w watykańskie wrota
Cicho szeptając: "Bądź wciąż PANIE z nami".
Dzisiaj już pusty tron Twój w Rzymie stoi
Na który siądzie inna twarz proroka
Niewielu ZIEMIAN Boga się dziś boi
Ty wpadłeś dzisiaj w promień mego oka.
Jakże przewrotne są ludzkości dzieje
Ty nam dawałeś drogowskazów trakty
Jeszcze dziś loża wojny wokół sieje
Która zawarła z księciem wojen pakty.
Wiesz, co to loża, mój POKOJU książe
Która dziś dźwiga DAWIDOWE progi
Dusze Twe dzisiaj ta świątynia wiąże
I tam też lecą wprost do Boga drogi.
Pątnik - Legia, 03.04.2005 r.

[BARBARA_JANAS]

Patos z ogromnym rozmachem. Ale w tym tekście mnie osobiście nie razi. 100% romantyzm. Nosi pan frak w wieku garniturów, z dumą przynależną prawdziwemu poecie.
Szczególnie podobało się : "...wyznanie do nieznanego boga...Bóg noca zamknął twe otwarte oczy...lecą wprost do Boga drogi..." Końcowy wers powala wieloznacznością.
Pozdrawiam serdecznie.

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgodzę się.

No cóż, należy pisać współcześnie, iść do przodu i mieć jakiś wkład w postęp, powiedzmy, literatury, ale to nie znaczy, że nie można swobodnie polemizować z przeszłością. Od czasu do czasu to może być bardzo pociągające. Tak jak w tym przypadku.

Podoba mi się ten wiersz. Pozdrawiam.

[myślątko]

że tak powiem... powala

[teresa943]

Pięknie...czasami chce się wracać do takich.
Czytałam z przyjemnością i z zadumą, bo
powróciło wsponienie o Wielkim JPII.
+
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Mr._Żubr]

odeszłeś na samym początku zniechęca do dalszego czytania. Przeczytałem dwie pierwsze kilka pierwszych wersów i nic nie zapamiętałem, widocznie nie dla mnie takie pisanie.
Pozdrawiam

[Wiesław Mazur-pątnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taka moja natura. Dziękuję za komentarz.

[Wiesław Mazur-pątnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgodzę się.

No cóż, należy pisać współcześnie, iść do przodu i mieć jakiś wkład w postęp, powiedzmy, literatury, ale to nie znaczy, że nie można swobodnie polemizować z przeszłością. Od czasu do czasu to może być bardzo pociągające. Tak jak w tym przypadku.

Podoba mi się ten wiersz. Pozdrawiam.

Polemika z przeszłością to moje ulubione zajęcie. Cieszę się, że się podoba, to prawdziwa nagroda dla poety. Kłaniam się i pozdrawiam serdecznie.

[Wiesław Mazur-pątnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję i pozdrawiam

[Wiesław Mazur-pątnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z przyjemnością chylę czoła i polecam się na przyszłość. A wspomnienia...dobrze, że żyja w nas. Pozdrawiam.

[Wiesław Mazur-pątnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cóż tak ja ludzie się róznią, tak różni się to co i w jaki sposób piszą. Rozumiem doskonale. Mimo to dziękuję za wizytę. Pozdrawiam.

[Mr._Żubr]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cóż tak ja ludzie się róznią, tak różni się to co i w jaki sposób piszą. Rozumiem doskonale. Mimo to dziękuję za wizytę. Pozdrawiam.
A odeszłeś to neologizm?

[Wiesław Mazur-pątnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cóż tak ja ludzie się róznią, tak różni się to co i w jaki sposób piszą. Rozumiem doskonale. Mimo to dziękuję za wizytę. Pozdrawiam.
A odeszłeś to neologizm?

To nie neologizm to błąd ,już poprawiam dziękuje i pozdrawiam

[Mr._Żubr]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A odeszłeś to neologizm?

To nie neologizm to błąd ,już poprawiam dziękuje i pozdrawiam
Nie ma za co i luzik:]
Pozdrawiam również

[M.E.FIRCHO]

Pątniku,
znam nieco Twojej twórczości i wiem, że często piszesz tak, jak się kiedyś pisywało i cenię to bardzo. choćby dlatego, że teraz większość dąży do oszczędnej formy, skracania, nawet kosztem płynności. Dlatego tym bardziej cieszę się, że mogę czasem przeczytać tego rodzaju wiersz, w dodatku dobrze napisany.
pozdrawiam serdecznie
M.E.

[Wiesław Mazur-pątnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło mi że moje wiersze się podobają ,pięknie dziękuje i serdecznie pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Jestem pod dużym wrażeniem, chociaż twój poprzedni wiersz podobał mi się jeszcze bardziej. Najbardziej cenię w twej poezji "staroświecki" (w najlepszym tego słowa znaczeniu) styl i prostotę przekazu. Dużo treści w romantycznym wydaniu. Oby tak dalej, czekam niecierpliwie na kolejne wiersze. Pozdrawiam ciepło :)

[Wiesław Mazur-pątnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Do usług Droga Pani,polecam się na przyszłość,romantyzm to moje drugie imię ,pozdrawam serdecznie