Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

5. "Anioł w truskawkowym ogrodzie"

Adam Bartosiewicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Adam Bartosiewicz

Adam Bartosiewicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

W truskawkowym ogrodzie otoczona wiosną
Przechadzałaś się boso po cieplutkiej trawie
Oczy miałaś spokojne i takie szczęśliwe
Była jednak zaklęta w nich pewna tęsknota

Patrzyłaś się w niebo błękitne, gdzieś w dal
Jakbyś znaleźć chciała pomiędzy obłokami
Jakąś bratnią duszę Twemu sercu bliską
Wzrokiem utęsknionym ściągnąć ją do siebie

Przechadzałaś się boso pomiędzy truskawkami
Śladami stóp zdobiąc budzący się świat
A na sobie miałaś te krótkie rybaczki
I czerwoną jak maki leciutką bluzeczkę

Wyglądałaś jak anioł, który właśnie sprawdza
Czy wszechmocna wiosna nic nie pominęła
Czy cud rodzącego się z ziemi życia
Należycie przez słońce jest pielęgnowany

Przechadzałaś się lekko stąpając wśród piękna
Którym świat obdarza dziś matka natura
Byłaś z nim jednością, elementem niezbędnym
Bez Ciebie to wszystko niczym by się stało

Nachyliłaś się zerwać truskawkę dojrzałą
Dłonią przytrzymując lśniące w słońcu włosy
Które opadając na Twą skroń, policzki
Zdawały się pieścić je rozgrzane słońcem

Przechadzałaś się w słońcu i pięknie czerwieni
Zadumana o tym, co Ci los przyniesie
Czy promienie lata rozgrzeją Twe serce
Czy kolejny poranek znów miło zaskoczy

Czy wiatr przeznaczenia pokaże Ci drogę
Do szczęścia co daje cud zwany miłością
Piękna niczym anioł w wiosennym ogrodzie
Tyś marzeniem moim i moją tęsknotą

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jjzielezinski
      Luiza i kot

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Berenika97 Koty (ale też i inne zwierzęta), którym okazuje się prawdziwe przyjacielskie uczucie i serce potrafią być naprawdę kochane, a kiedy trzeba potrafią zrobić robotę lepiej niż niejeden lekarz. :) Wspaniały i piękny utwór! Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • jjzielezinski
      Nika na randce

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Berenika97 Genialna proza. Rzadko czytam prozę, ale dla Ciebie Bereniko zaryzykowałem zrobić wyjątek, bo w moim odczuciu moja recenzja, kogoś kto niespecjalnie zna się na prozie, może nie być wiele warta... No, ale co mi tam!.. ;) Zaryzykuję. ;) Utwór porusza ciekawą kwestię narcyzmu i wzajemnych oczekiwań, podczas gdy jedna z osób (Wojtek=narcyz) nic (lub prawie nic) nie oferuje się od siebie samego. Katastrofa (zerwanie znajomości) mogła wydarzyć się nawet zanim ów film się zaczął (biorąc pod uwagę jako taką znajomość charakteru Wojtka przez Nikę). Wojtek z utworu zwyczajnie nie jest w stanie wyjść poza swój świat bardzo ograniczonych wartości i tym samym dojrzeć prawdziwej swojej pomyłki i jej skorygować. Tak samo jak próba subiektywnego wytłumaczenia przez Wojtka całej sytuacji po "otrzymaniu kosza" od Niki. Mało tego, interpretuje to kompletnie na opak i nie przejmuje się brakiem logiki w swym myśleniu. Zapomina, że dobry mistrz, wojownik i często też dowódca (lub przyszły mąż) to osoba, która oprócz siły, hartu ducha i znajomości technik walki kieruje się w stosunku do innych szczerym uczuciem, empatią i sercem. Nika dobrze zrobiła, bo nie ma sensu iść dalej przez życie z kimś, kto w życiu będzie dostrzegał jedynie swoje problemy, racje i potrzeby. Bardzo miło mi się czytało utwór, który porusza ważne i ponadczasowe dla życia prawdy życiowe. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • jjzielezinski
      Nie mam ambicji

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @viola arvensis Violu, lubię takie wiersze. Proste, szczere i bez udawania. Podoba mi się ten luz i szczerość. Jednocześnie wiersz nie brzmi to jak moralizowanie, tylko jak zwykła rozmowa z Przyjacielem przy kawie. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • jjzielezinski
      Bez poruszenia

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @karenka Przepiękny, rymowany wiersz Karenko... Po przeczytaniu przypomina, że bez empatii i wrażliwości trudno zrozumieć drugiego człowieka. Jest krótki, ale zostawia sporo do przemyślenia. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • jjzielezinski
      Mały Książę

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @karenka Dziękuję za miły dla ucha i bardzo ładny komentarz. Po liceum zdawałem m.in. do Szkoły Orląt w Dęblinie, bo jak większość chłopaków chciałem zostać pilotem. Niestety, niektóre z wyników badań lekarskich przekreśliły moje marzenia. Mimo to, te marzenia mam gdzieś schowane w głębi swojej duszy i dlatego czasem w moich wierszach gdzieś tam delikatnie wybrzmiewają. Poza tym teraz, jak dobrze zauważyłaś Karenko, mam Żonę, którą bardzo kocham i własne gniazdo nad którym "latam"... zaś tutaj na portalu Przyjaciół takich m.in. jak Ty Karenko i to jest piękne... :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...