Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdy ja piszę to ty tańczysz na rurze
jak gdyby coś nigdy tam nie było nic
możesz przs(t/p)ać już teraz
gdy widzisz że to chłam kole
ja śpiewam a ty tańczysz na murze
pośród milionów mili jonów gwiazd
to kiczowata romatyczność
cały ten tekst rampa mpan
ja śpiewam gdy ty tańczysz na furze
wśród błysków fleszy triploidalnych
możesz nie słuchać mnie nie
jest to żaden test nawet tu
może nie chcesz burzysz się
mimochodem jakoś siakoś tak
a ja rżę wśród dźwięków fal
i wiedz że choćbyś chciała dała ciała
nie masz szans na stanie się rurzą mą
rurząmurząfurząkurząburządurz
ąturząęurząiurząóurząlurząhur
ząpurzązurząśurząćurząwurząyu
rząxurząłurzącurząąurząjurząn
urzągurząźurzążurząsurząńurzą
uurząaurząqurząeurząourzą i ą
nie masz szans na stanie się różą mą
bo ja wciąż śpiewam a ty tańczysz na rurze

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Skoro jest "NAD-denne", to znaczy, że wcale nie jest takie denne. Żeby było bardziej niż denne, powinieneś powiedzieć raczej: "poddenne" czy "przedenne".
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Skoro jest "NAD-denne", to znaczy, że wcale nie jest takie denne. Żeby było bardziej niż denne, powinieneś powiedzieć raczej: "poddenne" czy "przedenne".

raczej napisać (powinien)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Skoro jest "NAD-denne", to znaczy, że wcale nie jest takie denne. Żeby było bardziej niż denne, powinieneś powiedzieć raczej: "poddenne" czy "przedenne".

raczej napisać (powinien)
Jakkolwiek.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
    • @Toyer   Świetny pomysł - zażalenie do Nieba jako forma na gorzką refleksję o klimacie. Anioł, który zwraca odpowiedzialność ludziom, i personifikacja Ziemi jako kobiety z "uzasadnionymi kaprysami" dobrze łączą wątek ekologiczny z ironicznym komentarzem społecznym. Choć ostatnia linijka trochę zaskakuje. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...