na przekór

[anka d.]

czekam
uplastyczniając nicość.
zwężam źrenice
próbując skupić wzrok w martwym punkcie.
i znów,
jak kotka wyginam sie wpół,
zamykam w kręgu ramion
siedząc w kącie.
obok,tępym zgrzytem cień porusza sie po ścianie
wskazówka czasu-ze słaba baterią
drga w miejscu,
pojękuje cicho
...
tak ciężko jest wytrwać w tym zawieszeniu

[janusz_pyzinski]

tak ładnie i lekko piszesz,a tak ciężko Ci wytrwać. Cierpliwości.
wytrwale pozdrawiam

[anka d.]

posiadam jeszcze trochę cierpliwości w zanadrzu... sądzę że wytrwam:) pozdrawiam ciepło

[Goya Abramowicz]

Łamanie artystycznych zasad ma także swoje zasady. Wyobraź sobie artystę, na salonach (poezja jest salonem duszy), który przychodzi elegancko ubrany i pierdzi, puszcza bąki czy jak to nazwiemy. W pierwszym odruchu chcemy zrozumieć. Gdyby śmierdział cały, to wiadomo. Ale nie . On jedynie pierdzi. Więc kiedy nie możemy dojść jego intencji, mamy pewność : DRWI Z NAS. Tak jest z Twoim wierszem anko d . Stosujesz interpunkcję. Wchodzisz więc w krąg ortografii. Zaczynasz zdanie małą literą kończysz kropką. A niby czemu taki zabieg służy ? Drwisz z czytelnika, to jasne. Szkoda. To przeszkadza w odbiorze. Skupia uwagę nie na tym co istotne. Jeśli chciałaś jednakże być awangardowa to Twój wiersz powinien wyglądać tak :

czekam
óplastyczniajonc nicość.
zwenrzam źrenice
prubójonc skópić wzrok w martwym pónkcie.
i znuw,
jak kotkka wyginam sie wpuł,
zamykam w krengu ramion
siedzonc w koncie.
obok,tenpym zgżytem cieni porósza sie po sicianie
wskazuwka czasu-ze słaba bateriom
drga w miejscó,
pojenkuje ciho
...
tak cienszko jest wytrwać w tym zawieszenió

[anka d.]

dziękuję za radę
następnym razem napiszę drukowanymi literami:)

[Ikar]

Anko, wiersz jest dobry... wiadomo, że na najlepsze owoce poezji trzeba czekać, bo muszą dojrzeć - w tym momencie postanowiłem śledzić Twoją twórczość, aby tych najdojrzalszych nie przegapić. Interpunkcja? A kto śmie zwracać poecie uwagę na interpunkcje?! Trzymaj się Anka!!!