Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rozmowa z zakazanym owocem

tonieja
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

tonieja

tonieja

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Myślałam, że już nie przyjdziesz.
A jednak jesteś.
Wiedziałam.
Usiądź obok.
Proszę.
Od tak dawna cię nie czułam.
Od tak dawna nie czułam jedwabiu twych ramion.
Od tak dawna nie czułam twojego ciepła.
Myślałam dziś o tobie.
Wiesz?
Cudownie było o Tobie myśleć.
Jesteś taki piękny.
Twój obraz ciągle miga mi przed oczami.
Myślałam o twoim sercu.
Mogę go dotknąć?
Czujesz?
Ale mocno bije.
Wiem, że to dla mnie.
Dziękuję ci.
Słucham?
Tak, cały czas myślę.
Nieustannie.
Nasze dziecko?
Tak, śpi spokojnie.
Ma Twoje oczy, wiesz?
Widziałeś chyba?
Słucham?
Możesz spojrzeć.
Wiedziałam, że będziesz zachwycony.
Tak, pamiętam.
Byliśmy tacy młodzi.
Tacy naiwni i nieodpowiedzialni.
Teraz jest inaczej, wiem.
Zostań obok.
Proszę.
Choć na chwilę.
Nie patrzyłam od dawna w Twoje oczy.
Wiem, nadal je uwielbiasz.
Słucham?
Nie mów tak.
Nie jestem do niej podobna.
Kochasz ją?
Wiedziałam.
Moje włosy?
Tak, możesz ich dotknąć.
Naprawdę?
Pachną tak jak wtedy w ogrodzie?
Dziękuję.
To mi przypomina młodość.
Pamiętasz te wszystkie szalone noce?
Wieczory nad jeziorem?
Zachody?
Wschody?
Tak, słyszę.
Uspokoję je za moment.
Co mówiłeś?
Tak, możesz mnie dotknąć.
Proszę.
Jestem twoja nie będąc Twoją.
Tęskniłam za tym
Dlaczego?
Wracasz?
Nie zostaniesz?
Wiedziałam.
Nigdy nie zostajesz.
Możesz je pocałować.
Żegnaj.
Pamiętam cały czas.
I wciąż myślę.
Nie, nie pytam o nią.
Nie dbam o to.
Masz rację.
Już późno.
Dobranoc.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      Dymi dom

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Magdalena Męskim oczom też Dymi dom szczurów Na Monciaku fiesta Jak w Pampelunie Płynie do morza rzeka Dziewczęta swobodnie Wrzące unoszą się Nad rozpiętymi Koszulami nocnych Sztukmistrzów    
    • Charismafilos
      Słońce wschodzi nad wszystkimi

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @andrew jak zwykle, dzięki za komentarz! :)
    • Charismafilos
      ,,Różaniec''

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Paulina Dreko sama prawda! :)
    • Paulina Dreko
      ,,Różaniec''

      Przez Paulina Dreko · Opublikowano

      Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Tam i tu.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...