Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czasem Cię nie kocham.

Wcale nie kiedy jesteś daleko
(wtedy Cię kocham najbardziej),
ale kiedy jesteś blisko.

Nie kocham Cię:
sekundami tuż po pocałunku,
minutami milczenia,
godzinami spania,
latami świetlanymi.

Nie kocham Cię.
Tak.

Ale tylko czasem.

Opublikowano

Moja przewodniczka duchowa (niejaka Ewa S.) powiedziała mi kiedyś: Nie słuchaj ślepych i głuchych.
Prostota wyrazu jest dla mnie czymś pięknym (tu należy się forumowy lincz). Twierdzenia o braku poezji w tym wierszu uważam za głupotę.
Prosty, miły wiersz.

Twoje dzieło natchnęło mnie do prawdopodobnej kontynuacji mojego grafomańskiego dzieła zniszczenia, ale to może innym razem i w innej postaci:D
Ktoś na tym świecie musi umierać za miliony, no nie? :D :D :D :D

Opublikowano

Zapomnieć o ostatnim wersie to bardzo w mojowatym stylu:) Dziękuje wszystkim za zainteresowanieia, a duchowych przewodników proszę w to nie mieszać, mają ważniejsze sprawy na głowie np.pokój na świecie. pozdrawiam/ M.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • czy miało szanse trudno gdybać a jeszcze trudniej czy wiedział jeśli zestawisz wojny krymskie z datami powstań - są odpowiedzi   tu szły pieniądze i broń wszelaka by ruskich tutaj związać nieważny naród płynęła kasa by Anglik Krym osiągnął   pozdrawiam
    • Jak można było zerwać się ze smyczy, Wyjść ze strefy komfortu, Wiedziałeś- powstanie listopadowe nie miało szans. Jerzy Adamie Czartoryski, dlaczego? Ty, co w pieśniach masz pąki białych róż, wierzb płaczących, złotych łanów zbóż. Kraju Słowackiego, kraju Norwida, Ojczyzno moja. Ty, co wiarą i orężem w ramionach, znikąd się wzięła biało- czerwona?       -cdn -
    • Ludzie żywi mają może kilka minut na komentarz. Tak do końca żywi, mający prawdziwe rodziny, zajęcia, żyjący dla ludzi także, nie tylko samego siebie  Ja swoje wierszyki pakuję w ISBN i podpisuję, to wydaje mi się najlepszy patent, czy jesteś prawdziwy w sieci.  I dlatego całkiem szczerze najbardziej z wszystkich ujęła mnie piosenka z prawdziwym obrażeń zająca i niezbytcczysta gitara, w której nikt mi niczemu nie próbuje "podkręcic". Może to nie na Eurowizję, ale jak najbardziej dla ludzi takich jak ja i wielu innych w swojej małej niszy. Pzdr Być tym, kim się jest, Sylwestrze 
    • ze słów układam ślad ręki na twojej skórze popatrz na mnie taka jestem wstrząśnięta zliż ze mnie krople potu – słoną rozpacz   rabbi löwa niesie karty i mówi śmierć to życie myśl paruje goryczą której początków nie znam i tak jak twojego gniewu - nie rozumiem   dotknij we mnie przyczynę wszystkich czułości a zostanę dla ciebie najpiękniejszą formą podróży do pierwszego ze światów wspólnych   ale jeśli to jest miłość to nie buduj dla nas domu bo przeminie tylko zdmuchnij pył z moich ramion z przeniebieskiej sukienki wokół moich piersi
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...