Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jutro świat zmieni kształt
odbitych cieni z dzisiaj
gdy w oku zastygło szkło
rzuconego weń piasku
zniknie niepewność wczoraj
i dłoń z odciskami
bynajmniej nie od pióra
by słowem milczenie przegadać
raj utracony odzyskać
wzruszyć upojeniem
na głodzie życia
ironio siostro rozczarowania
nie drwij z błędów entuzjasty
płacz nad obojętnością mędrca
co ma przypadek
za pseudonim Boga

Opublikowano

Jak tak przypominam sobie wcześniejsze Pani wiersze , to ten chyba najmniej do mnie trafił,
to znaczy temat a zwłaszcza pointa jest niezbyt odkrywcza i przewidywalna,
i tak zaskakująco dużo wycisnęłaś z takiego tematu, ładnie ubrałaś niektóre frazy np.
"gdy w oku zastygło szkło
rzuconego weń piasku" --->tylko proponowałbym amputacje weń
lub
"ironio siostro rozczarowania"

Pozdrawiam.

Opublikowano

oj, moje "weń" się nie broni jednak ;) a miałam nadzieję...


pointa trochę przekornie dosłowna, ale i tak wynika z Waszych wpisów, że wiersz mógłby zaczynać się i kończyć

"w oku zastygło szkło
rzuconego weń piasku"

;)

cóż... tym razem nie trafiłam w Wasze gusta najwyraźniej ;)

dziękuję za wskazówki

Opublikowano

temat - nie jest moim ulubionym.
Czytając wiersz nasunęła mi się myśl;
czy świadomie i celowo użyłaś czasów:

"jutro świat zmieni kształt..................(przyszły)
odbitych cieni z dzisiaj
gdy w oku zastygło szkło...................(przeszły).....może "zastygnie"?
rzuconego weń piasku
zniknie niepewność wczoraj................(przyszły)
i dłoń z odciskami
bynajmniej nie od pióra................potrzebne "bynajmniej"?
by słowem milczenie przegadać....takie trochę "lanie wody"("słowem-przegadać"
raj utracony odzyskać może: słowu znaczenie nadać)
wzruszyć upojeniem
na głodzie życia
ironio siostro rozczarowania
nie drwij z błędów entuzjasty
płacz nad obojętnością mędrca
co ma przypadek
za pseudonim Boga"

to tylko moje przemyślenia, nie jestem pewna czy trafne.
Serdecznie pozdrawiam majowo
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...