Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Żyjemy na kropli: wydaje się
spokojnie wisieć na pajęczej nitce,
ale to tylko złudzenie. Tak naprawdę
ona spada, zostawiając za sobą
smugę pytań. Jej lot bacznie
obserwuje złote oko
zachowując słuszny dystans
(co jakiś czas srebrzeje).

Jeżeli masz ochotę to możesz
rozerwać jej stopioną skórę
i wejść pod nią. Pamiętaj:
esencja zwraca ku sobie.

Tymczasem ona będzie zmierzała
do oceanu.

Opublikowano

zanim weszłam, tak sobie pomyślałam; rzeczywiście, na kropli! trafne porównanie, to może się rozkręci, bo skoro już w tytule... sięniepodoba. nie leży i tyla, co tu więcej mówić. może gdyby zmienić tytuł (bo sugeruje mi wysoki level, a wiersz... hm, a może to takie moje wymysły?)
pozdrawiam.

Opublikowano

'żyjemy na kropli (...) tymczasem ona będzie zmierzała do oceanu' -> moim zdaniem tematyka tekstu oscyluje wokół relacji międzyludzkich. mówi się o niepewności związanej ze wspólnym bytem, marzeniach, np.: 'Tak naprawdę ona spada, zostawiając za sobą smugę pytań'.

poza tym podmiot liryczny zachęca do większego otwarcia się na siebie: 'jeżeli masz ochotę to możesz rozerwać jej stopioną skórę i wejść pod nią'; jednakże przestrzega swoją adresatkę, aby robiła to z rozwagą.

podmiot liryczny zatem wyraża swoje obawy, co do związku. oczywiście nie ma on wątpliwości, co to uczucia, jakim darzy swoją partnerkę. martwi się, że po prostu może coś nie wyjść. ponadto daje rady, które mogłyby ewentualnie konstruktywnie wpłynąć na rozwój tychże relacji.

moim zdanie jest nawet przyzwoicie. zastanowiłbym się jednak nad skróceniem tekstu. metaforyka zasługuje na plusa /bez różnicy czy trafiłem w zamysł Autora, czy też nie/. zresztą - jeżeli tak nie jest - to tym lepiej świadczy o tekście :) ode mnie plus.

pozdrawiam.

Opublikowano

Mi się nie podoba. Za mało w nim poezji a za dużo prozy. I dosłownie, i w przenośni.
Brakuje mi magii, metafizyki i dreszczy.
Technicznie nie mam nic do zarzucenia, ale duszy w nim brakuje.
Pozdrawiam serdecznie

weronika

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...