Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove   odnaleźć raj utracony … Ponieważ z wielkiej tęsknoty, czasami umieramy :) tak go odbieram…wiersz :)    Kim jest kobieta z kraju Kusz ? Kleopatrą? :)    „Była kobietą niebywałej urody a wtedy, gdy jej urok był właśnie w szczytowym rozkwicie, sprawiała zaiste uderzające wrażenie; ponadto miała czarujący głos a za pomocą swych wdzięków potrafiła zjednać sobie każdego. Skoro patrzenie na nią i słuchanie jej sprawiało ogromną przyjemność, ona sama miała zdolność podporządkowywania sobie każdego, nawet znudzonego miłością człowieka, który najlepsze lata miał już za sobą”.  ( Kasjusz Dion )    pozdrawiam :)       
    • @Clavisa kiedy cisza jest głośniejsza niż krzyk świat zamiera...Ta cisza próbuje coś jeszcze powiedzieć, ale  jej słowa są już zbędne. Z takiego otoczenia trzeba się jak najszybciej ewakuować. Dobry wiersz moim skromnym zdaniem, opisujący trudną relację, której nie da się już chyba uratować...
    • "Może to podczas Twojej bliskość ciało jakby zatracało swoją spoistość i staje się całkiem przenikliwe, jakby rozrzedzone. coraz bardziej. Prawie znikające w Tobie.Moja dusza jest zanurzona w Tobie i wypełniona Twoją czułością, Tak bardzo delikatną, subtelną i jednocześnie potężną, zawierającą moc, przed którą drży wszechświat.                                    Cisza powolność i przenikania moc.                                    Czuję się jak ziarnko piasku, które zagarnęła fala oceanu. I niesie w swą głębię, nieznaną, nieskończoną.                                    Jest jasność, ciepło, łagodność. Taki ogromny spokój, nie ma odczucia czasu ani materii.                                      Jest niekończona przestrzeń, od której nie jestem  oddzielona mimo mojej maleńkości. I teraźniejszość, która jest wiecznością"                                                                               nd.1 III 87 g. 11:15 Alicja Lenczewska  Świadectwo
    • Sugestywne bardzo     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Zbigniew Polit ok
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...