Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
księżyc w rynku
monochromatyczne postaci o twarzach
bez twarzy
jest łatwiej stawiać opór krukom srebrnej
rzeczywistości nie można ominąć ani kręgów smolistych

byłeś już w Grodzkiej albo teatrze Osterwy
akustycznie - nie można mieć zarzutów nie można
twoje wykłady o retoryce mogliby usłyszeć nawet
w Krakowskiej
bramie obrazowej z wisiorkami i muzyką

przecież nie jesteś tylko filozofem przyrody -
nie wolno o tym zapomnieć
bo niby kto nauczał Micińskiego

Forneusie
naucz wydobywać dysonansy filologii natury


4\5 IV 08r. (większość na wydziale mat- fiz. , UMCS)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



szczerze przyznam, że zaglądałam tu kilka razy i mam mieszane uczucia,
zaciekawia bardzo, ale jakieś ciarki mi przechodzą, bo kojarzy mi się z lożą, czarną magią i
strukturą czystego zła,
nie rozumiem, kim jest "nauczyciel"; wykładowcą, czy samym szatanem?

przemyślenia natury egzystencjalnej przez pryzmat ezoteryki, zjawisk paranormalnych, których działanie pl dostrzega,
zastanawia, że dopatruje się też dobrych, twórczych wpływów tych zjawisk, hmmm...
skoro zgłębiają je nawet filozofowie, więc może rzeczywiście da się wpływać na losy i wydarzenia, idąc tą drogą dociekań,

bo skoro tak - tu wręcz odezwa, apel do demona - to niech nauczy niejako przy okazji zrozumieć tę różnorodność natury człowieka i otaczącego go świata,
jest zło, a więc istnieje też (dla równowagi i logiki;P) dobro, gdzie szukać?

- jeśli nie Bóg, to może diabeł?

łał, utknęłam...pl musi być bardzo zagubiony, wręcz zdeterminowany, lub też szuka "lekarstwa" na destrukcję innych?

warsztat znajomy, dobry, ale wiersz bardzo trudny,
ambitnie, konstruktywnie, jednak z przestrzenią dla czytelnika,

nie poważę się na ocenę +/- gdyż mnie to przerasta - moja refleksja; pewnych rzeczy lepiej nie wiedzić, a odważni (ja się nie piszę;P) niecz poszerzają swoje horyzonty wiedzy i w tym
zakresie.

tyle ode mnie, jesli przeinterpretowałam i ponaginałam, to sorrki, tak to widzę.

pozdrawiam serdecznie_kasia:)

Ps. o kurczę, napisałam więcej od Ciebie (?);D
Opublikowano

Wikipedia:
"Forneus lub Forneas – w demonologii Wielki Markiz Piekła. Przed swoim upadkiem Forneus był aniołem chóru tronów, a także chóru aniołów. W piekle dowodzi 29 legionami złych duchów, gotowych wypełnić każdy jego rozkaz. Uczy sztuk pięknych, retoryki i języków. Często jest przedmiotem zabaw dziecięcych. Potrafi wzbudzić u ludzi miłość do ich nieprzyjaciół (pieczęć Forneusa)[1]. Wezwany, ukazuje się pod postacią potwora morskiego[2].

Tadeusz Miciński: jeden z czołowych pisarzy polskiego ekspresjonizmu, prekursor surrealizmu.Studiował historię i filozofię. Na studiach zainteresował się okultyzmem, satanizmem i księgami wiedzy tajemnej."

Może coś, komuś przybliży. Swoja drogą, ciekawe, co (kto?) było inspiracją dla Autora?
Pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


'nauczycielem' jest Forneus - w demonologii Wielki Markiz Piekła. przed swoim upadkiem Forneus był aniołem chóru tronów, a także chóru aniołów. w piekle dowodzi 29 legionami złych duchów, gotowych wypełnić każdy jego rozkaz. uczy sztuk pięknych, retoryki i języków. nie jest to więc szatan, aczkolwiek skojarzenia ze złem po części słuszne :p


nie powiedziałbym, że podmiot liryczny jest na rozstaju dróg, jednakowoż nie zmienia to faktu, iż zwraca się on do samego wielkiego markiza piekieł.


dziękuję za obszerny komentarz, grom refleksji oraz interpretację, tudzież jej próby :P nie przeinterpretowałaś, nie masz za co przepraszać. jestem wdzięczny, że podjęłaś się w ogóle próby zmierzenia z tekstem. czy więcej ode mnie ? ciężko powiedzieć :P tak czy inaczej - bardzo konstruktywnie, za co jestem niezmiernie wdzięczny :)

pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ciężko powiedzieć. po części zdaje się, że najbardziej znany lubelski poeta /stąd też elementy Lublina - Brama Grodzka i Krakowska oraz Teatr im. Juliusza Osterwy/. tak czy inaczej kiedyś będę musiał opisać swoje miasto :P nie będę mówić czemu służą w tekście budynki mojego miasta. tak czy inaczej dziękuję za wizytę i komentarz. sam miałem co nieco powiedzieć o Forneusie, aleś mnie uprzedziła :P

pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ciężko powiedzieć. po części zdaje się, że najbardziej znany lubelski poeta /stąd też elementy Lublina - Brama Grodzka i Krakowska oraz Teatr im. Juliusza Osterwy/. tak czy inaczej kiedyś będę musiał opisać swoje miasto :P nie będę mówić czemu służą w tekście budynki mojego miasta. tak czy inaczej dziękuję za wizytę i komentarz. sam miałem co nieco powiedzieć o Forneusie, aleś mnie uprzedziła :P
========================================================================================================================
Dziękuję za słowa, swoją drogą zastanawiałam się, co to za miasto, ale Lublina nie znam, nie domyśliłam się, niestety. Przepraszam, jeśli się pośpieszyłam z przybliżeniem Forneusa,
może chciałeś, by trochę "pogłówkować"?
Najważniesze, że wiersz Ci się udał!
Serdeczności z coraz ładniejszej Łodzi
- baba

pozdrawiam.
Opublikowano

cieszę się, że Twoim zdaniem wiersz się udał, bo to znaczy, że przypadł do gustu /bez różnicy w jakim stopniu :p/. zapraszam do Lublina ;) poza tym dziękuję za odwiedziny. jeżeli chodzi o wyjaśnienia - cóż, stało się. żalu nie mam :P

pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
    • czasem wygląda jak coś, co zgubiłeś, a potem znalazłeś i nawet nie wiedziałeś, że za tym tęskniłeś.   Poznasz je, bo przez chwilę niczego więcej nie potrzebujesz.   To nie jest blask złota ani krzyk radości, raczej cisza, która siada obok i zostaje na noc.   To ukryty brak, który nagle się odnajduje. Jest jak wiatr, którego nie da się zatrzymać  - ale można tańczyć, dopóki wieje.   Jak powrót do domu, którego adresu nie znałeś, bezpieczny port po sztormie.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...