"Pokój w Porto Fino"-praca wspólna Jimmego Jordana i Kamila Cecherza
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 18 785
@Omagamoga - dzięki -
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 72 odpowiedzi
- 1 530 wyświetleń
-
- 72 odpowiedzi
- 1 587 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 673 wyświetleń
-
- 38 odpowiedzi
- 595 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 688 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez vioara stelelor · Opublikowano
@Stary_Kredens Wszyscy się jej boimy, a im mniej zostaje nam czasu, tym trudniej oswoić myśl, że kiedyś nadejdzie. I chyba nie ma jednego skutecznego rozwiązania, bo każdy sobie z tym demonem radzi inaczej. Warto jednak pamiętać, że najgorszym wrogiem człowieka są jego własne myśli - nie sama śmierć, a nieustanne, obsesyjne krążenie wokół niej, które powoduje, że nie potrafimy czerpać siły z dobrych chwil i wykorzystywać jak najlepiej teraźniejszości, a to przecież jest najważniejsze. -
Przez Stary_Kredens · Opublikowano
Dawno temu bardzo bałam się śmierci był to paraliżujący strach zwłaszcza przed nocą o niej myślałam wypatrywałam czy stanie w drzwiach przyszła do innych i ich zabrała a ja dalej się bałam duchów no bo przecież ci co odeszli duchami byli nie to żeby chcieli mnie skrzywdzić nie nie krzywdzili tylko odeszli tam nie wiadomo gdzie drobne gesty szybkie spojrzenia lecz tylko w głębokim śnie wszystko niejasne pod znakiem cienia pozostawiało po sobie mroczne przeczucie że tuż za rogiem czai się ona i kiedyś przyjdzie przyjdzie na pewno ale nadchodził dzień a za dnia cienie bledną i nadszedł dzień jasny i długi z nową ożywczą nadzieją trwał jakiś czas powoli minął i teraz zmierzchu pora tak myślę sobie brachu czy wskrzesi ona znowu starego demona strachu -
Przez vioara stelelor · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
To bardzo smutne - rozminięcie się oczekiwań, nadziei - coś miało być, ale nie było. Albo inaczej - coś zaczęło być, ale ktoś to uciął. Jakaś rzeczywistość już się skonkretyzowała - ławka, spotkanie, a potem nagłe, nieoczekiwane "nie", które strąca w niebyt. Nie człowieka, ale to, co w nim żyło. Możliwości, drogi, cele, projekty. Wspomnienia jak nienarodzone dzieci. Ale zawsze przyszłość, niezależnie od tego, co za nami, oznacza możliwości do zrealizowania, powołania na świat. To nie jest zamknięcie, tylko przemiana. -
Przez andrew · Opublikowano
jak ty niewinna biel zakwitnie z wiosną bez w różu wschodzącego słońca nie potrzebuje makijażu cieszy się istnieniem spełnia sen nie marzy o jutrze ono czeka uśmiecha się każdym twoim spojrzeniem 3.2026 andrew
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się