Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

chociaż spala się wątpliwością
powierzchnia skóry
i czuję w ustach smak dreszczy
rozbieganych drżącym echem
po plecach i karku
-nic dziś nie powstrzyma
sączącej się na nas z okien
cichej zgęstniałej ciemności

* * *

jakby wchłonęła każdy kontur
tak wątpliwa jest granica
między tobą a mną

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



przygładzony jest dla mnie do czytania, jednak zawsze bedzie to utwór:
- o banalnej, zuzytej (więc nudnej) już wielokrotnie treści;
- o banalnych sformułowaniach w stylu 'spalanie się', 'smak dreszczy', 'drżące echo',itp.
- tak naprawdę dobry jest tylko fragment kursywą (skąd? można by napisać odnośnik), rozumiem że nie twój:/
- o powtarzających się słowach tj. wątpliwość - wątpliwy -> nawet jesli to celowe nawiązanie, to moim zdaniem średnio wygląda; to juz chyba lepsze jest 'niejasna' - odnosi się do tej sączącej ciemności z jednej strony, a do watpliwości z drugiej...

sorry za pewną irytację wychodzącą z tego komentarza, ale czy naprawdę nie można czasem:
- napisać czegoś oryginalnego?
- zajrzeć do słownika synonimów? i poszukać bardziej odpowiedniego słowa?
- posiedzieć trochę dłużej nad tekstem i dopracować go wg przynajmniej kilku jasnych zasad?
pozostawiam do twojej dyspozycji te wszystkie sugestie.
pzdr aga
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



przygładzony jest dla mnie do czytania, jednak zawsze bedzie to utwór:
- o banalnej, zuzytej (więc nudnej) już wielokrotnie treści;
- o banalnych sformułowaniach w stylu 'spalanie się', 'smak dreszczy', 'drżące echo',itp.
- tak naprawdę dobry jest tylko fragment kursywą (skąd? można by napisać odnośnik), rozumiem że nie twój:/
- o powtarzających się słowach tj. wątpliwość - wątpliwy -> nawet jesli to celowe nawiązanie, to moim zdaniem średnio wygląda; to juz chyba lepsze jest 'niejasna' - odnosi się do tej sączącej ciemności z jednej strony, a do watpliwości z drugiej...

sorry za pewną irytację wychodzącą z tego komentarza, ale czy naprawdę nie można czasem:
- napisać czegoś oryginalnego?
- zajrzeć do słownika synonimów? i poszukać bardziej odpowiedniego słowa?
- posiedzieć trochę dłużej nad tekstem i dopracować go wg przynajmniej kilku jasnych zasad?
pozostawiam do twojej dyspozycji te wszystkie sugestie.
pzdr aga



kursywa nie oznacza, że nie mój. bo i owszem. ale doceniam rade na temat odnośników. zapamiętam, kiedy będę używać czegoś nie mojego- z pewnością.

cóż, każdy ma swoje zdanie.

no i pewnie można te różne rzeczy robić, w przekonaniu że można jeszcze mniej konkretnie, lub o jeszcze bardziej absurdalnych rzeczach, tylko po co? nie zwykłam pisać tekstów ze słownikiem na kolanach, głowiąc się nad coraz to nowymi, bardziej wyszukanymi i jeszcze bardziej nowymi zwrotami. bo nie znajdą się już takie, których jeszcze nie było. wszystkie treści już były, a te najbardziej wpływające na ludzi, motywują do pisania. i to się nie zmieni. nigdy. można ewentualnie robić to w mniej oklepany sposób. jeśli to wg ciebie jest oklepane- trudno.

a sugestie sobie darujmy- autorytet, to istotna sprawa w kwestiach sugestii. przydałoby się też mieć lepszą intuicje, zwłaszcza przy tak zdecydowanych opiniach.


jak mówię- każdemu wg własnych potrzeb. przyjęłam do wiadomości twoje zdanie, na temat moich wypocin.


pozdrawiam
Opublikowano

czy fragment twój czy nie twój, to już chyba przechodzi w tym momencie w zakres wiary;p co do autorytetu, faktycznie żadnym nie jestem; nie wiem natomiast czy ktorykolwiek z wielkich autorytetów w dziedzinie poezji zgodziłby się udzielac sugestii na forum internetowym. więc z braku laku...sugestie wchodzą gratis w ramy opinii na temat wiersza;p
co do intuicji, wyjatek czasem potwierdza regułę, czyż nie?;p
a co to tego co myślisz o poezji, to może zacznijmy przepisywać tu teksty Dody - będzie wystarczająco mało wyszukanie;p
a tak w ogole to na biologii uczą że mieszanie genów w trakcie zapłodnienia i następowa modyfikacja czynnikami środowiskowymi zapewnia nieustająco rodzącą sie różnorodność - istot ludzkich, a co za tym idzie pomysłów, sposobów pojmowania pewnych spraw uniwersalnych, wyrażania ich za pomocą słów i nowych ich zestawień itd. wiec proszę mi nie wciskac kitu, bo da się napisać utwor niezawierający słów 'usta, smak i dreszcz'. A słownik nie gryzie.

pzdr z życzeniami kreatywności aga

P.S. zdecydowanie mam w genach;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





można też pisać wiersze nie zawierające słów: stolik do kawy, dach, ulica, marionetki, psiarnia, arabeska, strażnik więzienny. racja. usta, smak i dreszcz są faktycznie równie ... hm, zwykłe co wyżej opisane, więc z pewnością nie nadają się do wiersza. mój błąd. zapomniałam że usta są w poezji nie na miejscu- zwykła tandeta, zwłaszcza jeśli mowa o jamie ustnej.


gratuluje umiejętności przytoczenia mi swoich lekcji biologii, ale chyba nadinterpretacją jest historia o tworzeniu się nieustannej różnorodności w kategorii natury ludzkiej, bo obawiam się, że pula słów do wykorzystania jest wciąż taka sama- bez względu na to, ile pomieszanych genów składających się na człowieka się rodzi. ludzie również od wieków są do siebie bardzo podobni. niestety. przykro mi. od tysięcy lat pisze się wiersze o tym samym. tak że chyba twój nauczyciel biologii jest niekompetentny do wykonywania zawodu, jeśli 'wciska ci kit' jakoby każdy rodzący się człowiek oferował światu pełną gamę nowych pomysłów na wyrażanie się poprzez sztukę. zazwyczaj w tę bajkę dość szybko przestaje się wierzyć.


mam też wątpliwości co do kompetencji twojego nauczyciela od polskiego, bo chyba nie dopilnował, żebyś uczyła się czytać ze zrozumieniem, jeśli z mojej wypowiedzi potrafisz zbudować mój pogląd na temat poezji który mówi, że poziom dody to właśnie jedyne na co stać wszystkich ludzi świata. znów- nadinterpretacja. bawi mnie kiedy ludzie sami stawiają sobie argumenty, przypisują je rozmówcy, a następnie je obalają.


ja jednak podziękuję za gratis- jest mi zbędny. a autorytet w dziedzinie poezji, na forum internetowym, to choćby osoba o większych zdolnościach i doświadczeniu niż moje własne. a takich jest tu kilka. a twój 'brak laku' mnie nie interesuje, gwoli ścisłości.


warto też zaznaczyć, że kwestia, czy ktoś coś wymyślił sam, czy zaczerpnął nie jest kwestią wiary. ni cholery. niestety. to fakt.


kończąc- dziękuję serdecznie za tę dawkę emotikonów, nadinterpretacji i recept na nauczenie się dobrego pisania poezji autorstwa emu róż.

odpuszczę sobie składanie życzeń- zbędne podsumowanie tego co zawarłam wyżej. pozdrawiam.
Opublikowano

ależ się rozpisałaś... to ja krótko: z genetyki miałam 5 na studiach - jak widać ty nie. nie mam ochoty o tym dyskutować, w koncu są ksiażki, chyba ze też nie masz zwyczaju. mój nauczyciel od polskiego, hmm, był prawdopodobnie gejem i dlatego chłopcy siadali zawsze w ostatnich ławkach. faktycznie nie nauczył mnie niczego. co do nadinterpretacji - może źle formułujesz myśli, skoro nie da się ich własciwie zrozumiec? co do kreatywności natomiast, dziwne że literatura nie zatrzymała się na starożytnosci, góra średniowieczu - no cóż, jakoś wszystkiego nie napisali z tego co dało się napisać, chociaż czasu mieli sporo. bądź tak miła zauważyć też, że każda epoka literacka wnosiła coś znacząco ( nie mowię tu o małych subtelnych zmianach w języku, w patrzeniu na świat, w tym świecie ) innowacyjnego, a w ramach tej epoki poeci też różnili się między sobą. To znaczy, ze jednak da się. Dlatego mnie nie jest przykro. Mnie jest wesoło.
Dobrze że Edison nie myślał w twoich kategoriach ( tzn. jest kopią swoich poprzedników, więc niczego nowego nie może wymyślić ), bo bysmy nadal nie mieli światła. Chociaż do słuchania Dody faktycznie światło nie jest potrzebne.
Wedle zyczenia tym razem bez życzeń, gratisów, emotikonek i pozdrowień.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





słusznie.
zagłaskany jest, fakt. ale już po ptakach. się go nie odgłaszcze.

zresztą mam czasem potrzebę tak się sprostytuować w takim ulepku 'poprawnym'.
do rozczochranych zaraz i tak wrócę, więc nie jest mi szkoda.


-tylko tyle z kategorii 'samokrytyka'.

pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Stary król, przy koniu karym, Człapie wolno, koń też stary. Obu śpieszyć nie ma gdzie się, Więc szukają grzybów w lesie.   Dzięcioł wali, sowa huka, Każdy w ciszy grzybów szuka. Jesień w lesie żółci liście, A koń marzy, oczywiście.   Król patykiem grzybnię tyka, Spozierając na konika. Ciepły wietrzyk im powiewa, Delikatnie szumią drzewa.   Nagle goniec gna przez pola, Pełną piersią z siodła woła: Wojna panie! Kraj nasz cały Obce wojska najechały!   Palą, gwałcą, przyjm błaganie, Wracaj od raz królu, panie! Spojrzał król gońcowi w oczy, Z wolna cedząc, słowa toczy:   - Przecież widzisz jasno chyba, Że my z koniem są na grzybach. Wojna wojną jest, baranie, Lecz ważniejsze grzybobranie!   Goniec został z głupią miną, Z erudycji też nie słynął. Król zaś mruknął koniu w ucho, - Choć tam dalej, bo tu sucho.   Tak to właśnie w życiu bywa, Kto chce dobrze, ten obrywa. No bo zawsze są, niestety, Najważniejsze priorytety.  
    • @andrew @Migrena @Marek.zak1 @LessLove @Lenore Grey @Łukasz Wiesław Jasiński @Wiechu J. K. @Poezja to życie - dziękuję!
    • ,, Cóż Ci Jezu damy... ,, pieśń    cóż Ci Panie  damy  za ... dar życia    istnieję  jestem pełen zachwytu   to szczęście   nie mam bogactwa  a to co posiadam ...    patrzę na niebo  nie szukam tam Ciebie Panie  Jesteś obok  we mnie  wszędzie    zło wcielone  to nie ja  staram się być ... nadzieją jutra    nie pochwalam wojen …   chcę być … darem  oliwą obmywajacą  rany bliźniego  światłem na Bożej drodze    Jezu ufam Tobie    4.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia  męki i śmierci Jezusa   
    • @Leszek Piotr Laskowski - to liryk poruszający temat przełomowych chwil w życiu, śmiem twierdzić, większości z nas. Chociaż współcześnie odchodzi się od niektórych tradycyjnych wzorców, wymienione w wierszu etapy – jako graniczne momenty – stanowią doświadczenie uniwersalne. Autor ujął je w ramy przemijania, koncentrując się na symbolicznych „ostatnich dniach” poszczególnych etapów. Z perspektywy andragogiki te przełomy („ostatnie dni czegoś...”) są krokami milowymi w rozwoju jednostki. Wiersz pięknie ilustruje, że człowiek dojrzewa przez całe życie, aż do samej śmierci – dojrzewa do ostatecznego odejścia.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @APM, @piąteprzezdziesiąte, @Charismafilos, @aniat., @MIROSŁAW C., @Berenika97, @Natuskaa, @Nata_Kruk, @Łukasz Wiesław Jasiński, @viola arvensis, @Rafael Marius, @Poezja to życie Dziękuję za polubienia, komentarze i poświęcony czas. Jest mi bardzo miło.  Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...