Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

[konfesjonał]

Ann N.N.

Przez Ann N.N.
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

jasna

jasna

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj Ann :-)
Z Twoich komentarzy wynika, że konfensjonał = drewniany domek.
Trudno mi się z tym pogodzić.
Może po prostu tytuł wstawić do pierwszego wersu?
A jeśli bardzo zależy Ci na formie to: w konfensjonale?


konwensjonał
zapach wody kolońskiej
odświeża grzechy

;-)

Pozdrawiam Cię,
jasna :-))
UFO

UFO

Opublikowano
Opublikowano

A ja przyznam, że mnie by sie ten utwór najbardziej podobał, jeśli chodziłoby o zwykły drewniany domek, nie o konfesjonał... tak ciekawie. Pozdrowienia

Ann N.N.

Ann N.N.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Czytam Wasze komentarze i myślę, że to mogłaby być równie dobrze jakaś drewniana altanka, która notabene też może służyć do zwierzeń, więc nazwa "konfesjonał" też w jakiejś mierzez pasuje. Może to również być drewniany domek na działce, lub nad nad morzem, kojarzący się nam z wolnymi chwilami, spędzonymi w bliskim gronie.

Ale jednak do napisania tego haiku natchnęło mnie wrażenie zapachu konfesjonału. Zwykle wisi tam jakaś zasłonka np. z folii, bo wielu ludzi, co tu kryć, ma nieświeży oddech. Cały ten domek ma potem dziwny zapach, starości, woskowanego drewna, i oczywiście "słów". A że słowa to niezwyczajne, więc i ten zapach jest niepokojący.

Dziękuję serdecznie za przeczytanie i wszystkie opinie.
Pozdrawiam :o)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • A.Between
      Gdy mgła opada

      Przez A.Between · Opublikowano

      Gdy wiatry jeszcze w lesie śpią, a księżyc ziewa w chłodną noc, gdy mgły jak ciche dłonie drżą — wracam tam, gdzie pierwszy głos.   Gdzie ścieżki miękkie od poranka niosły nas przez trawy szum, a twoja dłoń — niepewna, wiotka — uczyła serce prostych słów.   Pachniało sianem, mlekiem, ciszą, i lipą, co kwitnęła w krąg, a świat był tylko jedną chwilą, co nie zna granic ani rąk.   Śmiałaś się lekko — jakby lato na twoich ustach miało dom, i każde „zaraz” było światem, który nie pytał nigdy: „skąd?”.   Pod starym płotem, przy strumieniu, gdzie cień w zieleni miękko spał, uczyliśmy się — bez imienia — jak bardzo można kogoś znać.   I choć dziś czas jak rzeka płynie, rozmyte ślady, gasi ton — tamta dziewczyna wciąż w dolinie nosi mój pierwszy, cichy dom.   Bo pierwsza miłość nie przemija — jak łąka trwa pod warstwą dni, i nawet jeśli świat ją mija, ona — w pamięci — wiecznie brzmi
    • wiedźma
      Akt oskarżenia

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @[email protected]łnie niepotrzebnie.  Cenię sobie szczerość. Dziękuję.  Pozdrawiam  @Leszczym to taka "wizja", byłam świadkiem wydarzeń, które tak ukształtowały ten utwór.  Nie ma też ludzi doskonałych, idealnych. Cenię sobie każdą  opinię. Pozdrawiam, dziękuję, że zajrzałeś.  
    • Łukasz Jurczyk
      kubek

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97 Myślę, że kiedyś człowiek bardziej przywiązywał się do przedmiotów. Fajnie, choć w sposób jednak przerysowany, opisał to Zdzisław Skrok w "Mądrości prawieków". Tak czy inaczej żyjemy obecnie w czasach "jednorazowych".   Muzeum rzeczy. Każda ma swój numerek. Ty nie masz imienia.   Pozdrawiam
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 69. Kształt lęku

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      69. Kształt lęku (narrator: operator katapulty – katapeltes)   1.   Podobno w środku śpi faraon. Ja słyszę ciszę.   2.   Zbyt wiele potu, by schować jednego człowieka.   3.   Kamienny dowód, że strach przed śmiercią ma kształt piramidy.   4.   Nie wierzysz w koniec? Spójrz na ten mur — on wierzy za ciebie.   5.   Idealny porządek. Nieludzki, więc wieczny.   6.   Mierzę wzrokiem ich potęgę — nie mam czym odpowiedzieć.   7.   Zrozumieli, że forma to modlitwa.   8.   Oni zbudowali wieczność. My tylko mosty do śmierci.   cdn.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Nie martwi się jutrem dziś

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - fajnie że się uśmiechasz - dziękuje -                                                                                 Pzdr.serdecznie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...