Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wierzgają
szarpią cugle parskają niecierpliwe
przestępują z nogi na nogę
do gonitwy

bomba w górę
rumaki w wędzidła ujęte ruszają stępa
namiętność pali byle prędzej
wiatr dech zapiera w uszach dzwoni
nozdrza rozdęte porwane temperamentem
kłusują

żyły napięte drżą mięśnie na zadach
zadarte ogony grzywy zmierzwione
pyski spienione wodze puszczone
łechcą nieokiełznane żądze
chuciom oddane cwałują
rżenie tętent galopada
szczyt uniesień powoli
opada

kłus jednostajny miarowy
zaspokojone idą stępa

Opublikowano

no no Tereso dla mnie czysta pornografia :)
oryginalne porównanie(jeżeli dobrze interpretuje)
i bardzo podoba mi się stopniowe narastanie emocji( nawet graficznie przedstawione) aż do momentu kulminacyjnego...
Pozdrawiam końskim uśmiechem .

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Robercie, każdy interpretuje na swój sposób,
widać, że znasz się na koniach
cieszę, że ci się podoba
dzięki za obecność i komentarz
(za koński uśmiech też)

serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Robercie, każdy interpretuje na swój sposób,
widać, że znasz się na koniach
cieszę, że ci się podoba
dzięki za obecność i komentarz
(za koński uśmiech też)

serdecznie pozdrawiam
-teresa

bardzo obrazowe,
nie dodam niczego odkrywczego - inni byli szybsi, wpisuję się , bo z przyjemnością się czytało,
pozdrawiam serdecznie :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Robercie, każdy interpretuje na swój sposób,
widać, że znasz się na koniach
cieszę, że ci się podoba
dzięki za obecność i komentarz
(za koński uśmiech też)

serdecznie pozdrawiam
-teresa

bardzo obrazowe,
nie dodam niczego odkrywczego - inni byli szybsi, wpisuję się , bo z przyjemnością się czytało,
pozdrawiam serdecznie :)

dziękuję Kasiu i cieszę się, że czytanie było przyjemne
serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Marusiu, w imieniu konia dziękuję za kostkę cukru
(pewnie zarżał z uciechy) hihi...
czasem lubię zaskakiwać
dziękuję za piękny uśmiech i odwzajemniam:))))))
serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

o koniach pisać galopnych?
dzikich rozumiem
można
tylko czym się tu podniecać?
skoro to nie koń biegnie
a musi


kłaniam się

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...