Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

- Chciałeś?
To masz idioto-
Miłość.
Jaśniejsze słońce,
Cieplejsze palce,
Lżejsze powietrze.

Chciałeś?
To masz idioto-
Miłość.
dłuższe noce,
Spocone myśli,
Ciężkie serce.

Chciałeś?
To masz idioto-
Miłość.
Relikwie jej zdjęć,
Sanktuaria zapachów,
Pielgrzymki marzeń.

Chciałeś?
To masz idioto-
Miłość.
Niepewność w czarnych rajstopach,
Muzę w czerwonym swetrze,
Boginie w bawełnianych rękawiczkach.

Chciałeś?


- Chciałem.
Ale czemu winna Ona?
Że wybrana z miliona
Ciemnowłosych fascynatek poezji...
Ofiara niespełnionych jeszcze uczuć,
Tyran skrępowanych jeszcze żądz,
Królowa niewypowiedzianych jeszcze myśli.

- Chciałeś?
To masz idioto-
Miłość
Podaje się tylko w całości,
Słodko – gorzki zestaw,
Szaleństwa i niepewności.

Opublikowano

-mężczyżnie wypada pisać wiersze tylko o śmierci i miłości, o życiu niech piszą kobiety, wiedzą o nim wiecej.
- wiersz bardzo się spodobał, sprowokował moje wspomnienia, a wiosna już tuż, tuż...
-pozdrawiam zakochanego poetę, wyrzucaj z siebie więcej takich kawałków.

bum

Opublikowano

Dzięki za odwiedziny Andrzeju, i głos płci pokrewnej. Cieszę się że "wiersz" o miłości męskiego pióra się spodobał. Co by radosne wspomnienia współgrały u Ciebie z radosnym wiosennym słońcem... a u mnie na razie zbyt dużo tej niepewności cholera ;)
Pozdrawiam.

Opublikowano
Miłość
Podaje się tylko w całości,
Słodko – gorzki zestaw,
Szaleństwa i niepewności.


cóż warta bylaby miłość bez szaleństwa i niepewności
albo gdyby była tylko słodka lub tylko gorzka?

ładny wiersz
-teresa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka może napiszesz kiedyś wiersz o sukience utkanej z żywiołów. Będzie dopełnieniem. Bardzo zastanawiający wiersz. Pozdrawiam
    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Nie było takiej ideologii, która byłaby pozbawiona interesowności. :)  Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Migrena   Twój wiersz to fascynujące, niezwykle mroczne i niemal kliniczne studium intymności, przekraczania granic oraz ostatecznego rozpadu tożsamości w kontakcie z drugim człowiekiem.   Ciało, w swoim biologicznym wymiarze, zostaje zredukowane i porzucone, znika skóra i jakby jesteśmy w tytułowym wnętrzu. Bohaterowie utworu poruszają się w sobie jak w „ciasnym mechanizmie”, który stracił swój pierwotny sens. Drugi człowiek jest opisany językiem fizyki - jest ciśnieniem, strukturą , która się wciska - i testuje wytrzymałość materiału (psychiki, duszy, ego). Niezwykła metafora "twoje "tu" i moje "tu" nakładają się źle powstaje trzeci punkt zamiast nas"- przypomina toksyczny lub obezwładniający związek z błędem - "trzeci punkt".   Końcowa część wiersza to opis całkowitej dezintegracji - „zatrzask który trzymał całość puszcza”. Fraza - „nie ma czego zamknąć” - to obraz absolutnego wyczerpania i otwarcia, w którym paradoksalnie panuje spokój.   Wiersz przedstawia stan psychiczny i emocjonalny przy totalnym zatraceniu się w drugiej osobie. Świetne! :) 
    • @Berenika97 gdzie nie wiadomo o co chodzi ... te działania podszyte interesownoścą nawet dobroczynność na pokaz!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...