Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Znów wszystko od nowa,
kolejna wojna światowa.
Płoną białe domy nad czerwoną krwią.
Czy słyszysz jak w róg na odwrót dmą?
Wycofują się żołnierze,
nie słucha tylko jeden.
Mały kurczak z pierzem
idzie sam na psy pancerne.

Inni wołają
'wracaj! Do odwrotu wzywają'.
Tchórze uciekają,
honoru nie mają.
I tylko mały chłopiec
biegnie zdobyć tamten kopiec.

Ręce mu bronią,
honor siłą,
rzuca się pod czołgi
z twarzą siną.
*****
Żołnierze prowadzeni jako jeńcy,
ból życia ich męczy.
Zapach prochu ich mdli
jakby dopiero przed chwilą go pili.
Flagi się drą
i godła łamią.

Ruiny domów dogasają,
ludzi wysiedlają.
Kopiec mijając
wszyscy w jedną strone spoglądają.
Tam leży chłopiec z twarzyczką zakrwawioną
i światłem niczym aureolą oświetloną.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no cóż nie każdemu musi się podobać.
Aha i tylko musze sprostować:
czytam poezje (i nie tylko) oraz nie staram się udawać poety, szczerze nawaet się za niego nie uważam a raczej na razie uważam się za amatora tej sztuki ;) pozdrawiam...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no cóż nie każdemu musi się podobać.
Aha i tylko musze sprostować:
czytam poezje (i nie tylko) oraz nie staram się udawać poety, szczerze nawaet się za niego nie uważam a raczej na razie uważam się za amatora tej sztuki ;) pozdrawiam...

każdy z nas może być poetą
przepraszam że te słowa zabrzmiały tak dosłownie
za dużo "udawania" jest w wierszu
chodziło mi o to.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   I chyba o to chodzi w poezji - oddając swój wiersz czytelnikom, nie masz już nad nim kontroli, bo każdy widzi w nim to, co przefiltruje przez własną wrażliwość, doświadczenia życiowe, wiedzę i.t.p.  Ja nie lubię wierszy politycznych. W Twoim dostrzegłam boczną furtkę.:)  Pozdrawiam. 
    • @beta_b   Obraz liścia na wietrze idealnie oddaje to uczucie niepewności. Podoba mi się, jak  przechodzisz od strachu do nadziei - od "żyję w ciągłym strachu" do "stworzyć się od nowa". To ważna droga. Refren "tyle we mnie strachu i tyle pragnienia" naprawdę zostaje w głowie - pokazuje to rozdarcie między lękiem a chęcią bliskości. Piękny tekst! 
    • @Gosława wszystko gra, chodziło mi o ,,Pana"

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Berenika97 cieszę się, że ma taki odbiór. Taki był zamiar od samego początku, ale najbardziej cieszy fakt, że czytelnik to dostrzega a jednocześnie korzysta z tej przestrzeni, która jest mu pozostawiona..
    • @chytrylis   To odpowiedziałabym, że ma i to zdecydowanie! Zasugerowało to zdanie:„Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”  :) Ale widzę tu kila możliwości -cenzura i walka o prawdę, możliwość utraty niezależności, bierność społeczna ale żerowanie na obywatelach - sporo jest symboliki. 
    • @Berenika97 jak zwykle piękny i trafny komentarz  Przytulam i dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...