Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Rozumiem, że zaburzyłbyś przekaz artystyczny, ale jak dla mnie jest to po prostu za krótkie i w sposób niesatysfakcjonujący nie wyczerpuje tematu, który ładnie można by rozbudować w wierszu. Słowem: napisz coś innego, ten Ci nie wyszedł.
Pozdrawiam, Quercus.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Masz prawo do swojego zdania i dobrze, lubię szczerość.
Nie zawsze jednak to, co długie wyczerpuje temat - może czasem wyczerpać czytelnika (a to, że wielkość ma znaczenie, nie zaprzecza przecież, że małe jest piękne ;)) Nie dodam raczej nic więcej, bo czuję, że przegnę.
Dzięki za wizytę, pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Myślę, że doskonale wyjaśnił to Robert Siudak. Od siebie dodam jeszcze, że właśnie "w kontekście dożynek" ta "pustota" była szczególnie wyrazista.
Acha, "pani maja" to nie ja... (żarcik taki) panimaju ;))
Pozdrawiam i dziękuję za odwiedziny.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Świetna propozycja, zwłaszcza, że już się przydała i bardzo chętnie skorzystam.
Resztę jednak zostawię. Dzięki serdeczne,
pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


po stu latach
żadnego śladu
po postulatach
teraz tylko
tusk
tu skok
tusk ok
tusk oko wita
tusk okowita na zdrowie!
to zawsze na czasie:))
Pobawiwszy się trochę:)))

Pozdrawiam:)
Przydałyby się jeszcze "złe oczy" ;)) a zabawa widzę rzeczywiście świetna. A czy "tusk ok"?
Hmm, zobaczymy...oby było prorocze.
Dzięki za wierszyk i wizytę,
pozdrawiam.
Opublikowano

Sam nigy nie potrafiłem prowadzić takich gier słownych, niestety. Dzięki Tobie i amerrozzo zacząłem doceniać niekonwencjonalne formy, bo wcześniej omijałem je szerokim łukiem.

Pancuś

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ja do tej pory nie potrafię Pancolku, a nie wiem zwłaszcza tego, czy będą zrozumiałe :)
grunt to wierzyć w czytacza.
Dzięki, że wstąpiłeś, pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • @Poezja to życie, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...