Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

niech bieda wstanie kasa idzie
niech portier zamknie szczelnie drzwi
niech pan adwokat cicho siedzi
a prokurator niechaj grzmi

publiczność tele radio prasa
niechaj wyłączą swe gadgety
ja wiem co komu komu krata
ława przysięgłych won niestety

po wysłuchaniu stron cierpliwym
po analizie paragrafów
biedę skazuję w świecie żywych
na nędzę dożywotnich czasów

i niechaj lud po wszystkie czasy
pamięta kasa pierwsza jest
bieda i nędza w plebs i w masy
kasa jest sądem bieda nie

Opublikowano

kasa, kasa, kasa ...

tak jest i było i pewnie będzie,
że tam gdzie kasa wszystkiego w bród
ale do czasu jej racja wszędzie
zmięknie gdy stanie u Piotra wrót

to tak na marginesie, ale czasami warto i jej przyznać rację ;)))
a wiersz, w porządku, jak na Poete przystało, tylko jedno pytanko, czy w III 1 ma być cierpliwym?, a może cierpliwych?

pozdrawiam :)

Opublikowano

ja myślę, że jest ok., bo przy dokładniejszym wczytaniu widać róznicę - cierpliwych byłoby dobrze, ale jednoznacznie, a "cierpliwym" (...) biedę skazuję daje do zrozumienia, że dowala jeszcze bardziej tym najbiedniejszym i z reguły - jak to w życiu bywa najcierpliwszym. Wiadomo - najsłabszemu najłatwiej dokopać.
Wiersz super - ośmieszający wymiary, nie tylko sprawiedliwości. :)
Pozdrawiam.

Opublikowano

niedługo "rewaloryzacja" emerytur; ludziska pogłupieją zupełnie ze szczęścia,
że taaaką kasę dostali! Pewnie starczy na butelczynę, to i ja sobie strzelę, bo jak
mówi pan Pieczka w jednym z seriali; "wódki człowiek nigdy nie przepije, a forsę - tak!"
Ładny i mądry wiersz.
Serdeczności - baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki za komentarz, to sąd jest cierpliwy (samochwałka), pozdrawiam.
rozumiem, że chodzi o "cierpliwym będąc" :) No cóż, ja odczytałem trochę inaczej, ale też mi się zgadza -tym lepiej dla wiersza.
Opublikowano

3 zwrotkę zabiegam :) jest świetna i .

do dopracowania moim zdaniem 2, bo trochę zgubiony jest rytm.

najlepszy wiersz jaki dziś tu przeczytałam :) odstajesz od reszty :) po co w ogóle warsztat?

pozdrawiam
ginger

PS. zapraszam do ciebie i czekam na sugestie :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Robert Witold Gorzkowski rozumiem. Może w wakacje odpczniesz
    • @Robert Witold Gorzkowski dziękuję Robert. A ja wiem, że jesteś dobrym Człowiekiem.
    • Link do piosenki:         Czego w Tobie nie dosłyszę To u siebie w smutku znajdę Bo jak liść na drzewie wiszę I jak on, mam te Życie tylko na chwilę Tyle   A było jak zawsze – teraz jednak Męka – niezaprzeczalny znak Inaczej niż zwykle Tyle Tyle   Rozkosz widzę, całuję rękę W myślach oczywiście I zapominam wcześniejszą mękę Rzeczywiście Tak byle-byle Tyle   Każdy uśmiech brzmi muzyką Znam ton tego głosu Co w duszy mej rzeką Losu I czyje to myśli, czyje? Tyle   I widzę, i słyszę wszystko Czy jednak nie za dużo? Ktoś powiedział, kto? Jesteś huraganem, burzą Wiesz? Żyję! Tyle  
    • @Berenika97 to się w głowie nie mieści jak dobry wiersz spłodziłaś tak nie przesadzam mnie zamurowało świetne metafory lekko napisane w tej ponurej scenerii nocy twego miasta. Mocna dojrzała poezja oszczędna w słowa a jednak niosąca ze sobą przejmujący dynamizm:   „Okna ryglowane ciszą. W dusznej bliskości mebli świat urywa się na progu. Noc - woda bez brzegu.”   Czyż tylko ta zwrotka nie daje pełni twojego przekazu?  sam tytuł jest dramatyczny Próg jest to słowo wielowątkowe. Doskonałe do filozoficznych rozważań jak przejście w świat intymny lub pozostanie w tajemnicy.  Ty nas wpuszczasz dajesz nam swoje ego:   „Wyżyma zmęczenie z koszuli. Liczy, ile ciepła dzień zabrał tym razem.”   po czym kończysz rezygnacją:   „Może wreszcie zatonąć.”   Ale czy napewno o te jednoznaczne zatonięcie chodzi? czy nie puszczasz do nas oka i czytelnik tonie ale w swoich myślach bo po cóż by było:   „On przynosi w kieszeniach cudzy wzrok i lepki kurz - nalot na spojrzeniu. W czterech ścianach zdejmuje twarz. Ostrożnie. By nie przerwać siebie."   ostrożnie przenosić swoje spostrzeżenia by zdejmując z siebie maskę uważać by nie obsypać codziennym kurzem wnętrza swojej intymności. To daje nadzieję na nowy dzień.    wiersz oniryczny a jednak do bólu realny z jego zapalnym migotaniem:   „Latarnia miga trzeci dzień. Ktoś przestał zgłaszać. Miasto pulsuje jak stan zapalny.”   i z nigdy nie zasypiającymi ulicami.   No no koleżanko                                 chapeau bas        
    • Taki los masz, ile z siebie dasz mówił dziadek, kiedy ludzie byli twardsi od ziemi.   Kto rano wstaje, ten dłużej się martwi.   Od mieszania herbaty nie zrobi się słodsze życie, ale człowiek lubi mieć wrażenie, że coś robi.   Gdzie cienko, tam pęka, najczęściej w środku.   I jeszcze: nie noś wody w sitku, nie proś świata o litość, nie wracaj tam, gdzie już cię nie ma.   Ludowe mądrości są jak stare płoty. Krzywe, spróchniałe, ale wciąż trzymają jakąś granicę przed nocą.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...