Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie mogę tego
pojąć do końca,
że ja podobny
jestem do słońca.

Łysiny nie mam
to i nie świeci,
słońce bezdzietne
a ja mam dzieci.

Pomimo tego
słyszę od brzasku.
moje słoneczko,
mój ty głuptasku.

To słowa żony
a z nich wynika
żem łysy, głupi ...
- kto tu ma bzika?

Opublikowano

Autor także i to często
kiedy projekt w nim dojrzewa
nim napisze i go prześle
ze swej pracy się naśmiewa.

Właśnie temu mają służyć
najzwyklejsze, proste rymy
a gdy humor się z nich sączy
wtedy wspólnie się bawimy.

Tutaj wtrącę swą uwagę
- śmiech być musi stonowany
by broń boże nam od śmiechu
nie pękały w domu ściany


pozdrawiam HJ

Opublikowano

Czyż nie za dużo już tego słonka
do swojej córki rzekła biedronka,
jak ty wyglądasz, spójrz na swe ciało
co się z twoimi piegami stało.

To z winy słońca, z jego nadmiaru
nabrały takich wielkich rozmiarów
i to co było kiedyś nadobne
dzisiaj do wielkich kropek podobne.

Ja ciebie błagam kochana córko
żebyś zechciała usiąść pod chmurką
albo pod liściem choćby złocienia
lub też gdzie indziej poszukaj cienia.

Więc posłuchała się córka matki
frunąc spogląda gdzie róży kwiatki
przed silnym słońcem ciało jej schronią
i gdzie się można napawać wonią..

I wzajemnie – pozdrawiam HJ

Opublikowano

Za te miłe, ciepłe słowa
chociaż nie ma ich za wiele
także moją serdecznością
dzisiaj z Tobą się podzielę.

Za pochwałę moich rymów
bardzo pięknie Ci dziękuję
i na dowód mej wdzięczności
co poniżej, dedykuję.

Dla Fagota czytelnika,
dla Fagota recenzenta
jak Ty komuś tak ktoś Tobie
- stąd ten wiersz i jego puenta.


pozdrawiam serdecznie HJ

Opublikowano

Ja wiedziałem że dworzanie
to są strasznie wredne typy
lecz naprawdę drogi panie
nie podejrzewałem nigdy
że ktoś użyć byłby w stanie
sposobu tak perfidnego
na bezczelne wręcz wyśmianie


Ludwika XIV

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Też nie jestem naturystą
i tych ludzi bardziej cenię,
którzy chroniąc swoje ciało
zakładają nań odzienie.

Z treścią wiersza jest tak samo
gdy liryka strojna w szaty
to spod pióra pana Iksa
płyną niezłe poematy.


Ja zaś jako terminator
też postępy pragnę czynić
a że ciągle stoję w miejscu
nie mnie za to trzeba winić.

pozdrawiam serdecznie HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Lepiej już być podłym typem
albo wrednym dworzaninem
niż pochlebcą co królowi
gdy ten oddać chce urynę
pod królewskie genitalia
złoty stawiać mu nocniczek
i z uśmiechem cicho prosić
- niech wysiusia się Ludwiczek.
Opublikowano

Wena mi się Henryku, gdzieś w ciepłych krajach byczy,
klnę, jak ten szewc pod drzwiami, bo bez niej... nie wypada.
Już wkrótce w skąpą kieckę zestroję ją, lub smyczy
użyję i wpadniemy z beczułką... do sąsiada.
Pozdrawiam
:)

Opublikowano

Spójrz nawet aura sprzyja
by przysiąść gdzieś na piwie
a co do Twojej weny
to wierz mi, że się dziwię
bo chyba nieroztropne,
że tak samopas chadza
i może z tubylcami
nie powiem, że Cię zdradza
lecz jakieś tam flirciki
na pewno miejsce mają
a tutaj ORG-owicze
na powrót jej czekają.

Pozdrawiam HJ
:)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • RZEŹBIARZ SŁÓW   Słowa grube i nieociosane bez obrazu i jakieś bez fantazji, niebyłe, te, które się rodzą samotnie gdzieś nad ranem w głowie bezdomnego poety, są tylko gwiezdnym pyłem.   Dłutem pióra zryte bezlitośnie, z krwawych wiór się otrząsają powoli, czasem się wynurzają z zachwytem, innym razem ze wstydem gasną gdzieś w kącie powoli.   A rzeźbiarz rozhulany w swej samolubnej pasji, tnie tępo i układa niezrozumiałe wyrazy, nieważne czy ktoś je obudzi z ciepłem do życia, on rzeźbi piórem zbolałym, i serca delikatne parzy.   Wiór ściele się gęsto pod krytyki butem, czasem słowo sękiem grubym się ze strachem broni, on już nie dba o zbędne detale, o już wie, jaka myśl się na bieli kartki strachliwej wyłoni.   Nagle wrażliwość chwyta aroganta za serce, być może zmarnował z słów myśli surowe, już za późno gdy rylec pióra złamany bólem, już na karcie obraz oprawcy gotowy.   Bogdan Tęcza.
    • @Tectosmith szokować?  Chyba mnie przeceniasz  @Waldemar_Talar_Talar dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Amber bardzo dziękuję Bursztynku za czytanie @tie-break myślę że w czasach które opisuję postrzeganie miłości bliskości było nieco inne  Ludzie znacznie bardziej skupiała się na cielesności niż na emocjach  Dziękuję za tak fantastyczny komentarz  Bardzo mnie cieszy Twoja obecność pod moimi tekstami  Pozdrawiam serdecznie
    • @Tectosmith

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Moja opinia o wrzuconym wierszu nie jest pewnikiem, tylko wyłącznie moją subiektywną opinią. Jeśli masz inną, po prostu to napisz. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest naprawdę dobre - wskazujesz mnie jako osobę nie rozumiejącą tego, co napisałeś:      To napisałeś Ty i wiem (serio), że chodzi o to, że jesteś autorem książki i prawie tysiąca tekstów.      Autorce podoba się bardzo wiele i nie wnikam w jej gusta.      A niby dlaczego? Dlaczego mam nie kwestionować Twojego osądu? Dlaczego miałbym przyjmować Twoje słowa za pewnik?  Jak już napisałem - bycie autorem zobowiązuje do utrzymania spójności w przekazie. 
    • senne imaginacje jak szum zielonego morza i kłosy na dłoni...   ze wszystkich stron czuję puls i oddech   drżenie po zmroku duchy zjawy upiory uklękły oszronione pajęczyną próbują  zwrócić na siebie uwagę   za kilka sreber  rozłożona  na świeżym śniegu  przy ulicy świętej zziębniętej kurwy nędzy   radość  podzielona na wiele osób jak papierowe lampiony  przebija błękit nieba i szybko gaśnie   życie czasami lubi żarty  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...