Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Szeptem krzyczę
niewypowiedziane słowa.

Zamkniętymi oczami
widzę jak szarzeje świat.

Ogłuszonym sercem
nie potrafię już czuć.

Tracę zmysły powoli
znikam - niepotrzebna nikomu.

Przechodzę na drugą stronę lustra
nikt mnie nie widzi już

Nie ma mnie - przestałam istnieć.

Opublikowano

Ale czasami człowiek tak ma,
że najchętniej schowałby się
w mysią dziurę
żeby tylko nikt go nie widział.

Opublikowano

Czy ktoś mógłby wyrazić jakąś konstruktywną uwagę na temat tego wiersza ?
Bardzo proszę.

Opublikowano

"Szeptem krzyczę "
"Zamkniętymi oczami
widzę"
tyle razy już czytałam te zwroty że mi się znudziły

"już nikt mnie nie widzi"
tak lepiej brzmi..

"Ogłuszonym sercem
nie potrafię już czuć.

Tracę zmysły powoli
znikam - niepotrzebna nikomu."

ten fragment mi się podoba..

ogólnie wiersz mógłby być dobry
gdyby nad nim troszkę popracować..

styl pisania osobiście mi pasuje..
lubię taki :))

pozdrawiam
Emilka

Opublikowano

nie wiem, jak zostanie to odebrane przez Autorkę, ale ja napisałabym tak:
szeptem krzyczę
niewypowiedziane

zamknietymi oczami
szarzeje swiat

ogłuszonym sercem
nie potrafię już

tracę zmysły powoli
znikam - niepotrzebna

przechodzę
nikt mnie nie widzi

nie ma mnie


serdecznie pozdrawiam, ładunek jest emocjonalny w tym wierszu. ale na technice to ja się za bardzo nie znam :(
miłego dnia!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...