Koczownik

[Andzrzej Jesz]

„Pędząc wielkim oceanem,
co zielony w barwie kwiatów;
Ejże, wybacz mi Adamie,
tę krzynę plagiatu.
Pędząc, pędząc i kopyta
coraz wyżej wznosząc w pędzie,
mój rumaku karo gniady,
cóż też z nami będzie?”

„Nie myśl jeźdźcze o przyszłości.
Nie wypytuj dni jutrzejszych.
Ukryj imię swej wolności
w myślach najlotniejszych.
Popraw pas podtrzymujący
kołczan twój na plecach twoich.
Tam gdzie dotrzesz, bądź zagadką
jak koń wewnątrz Troi.”

„Będę, mój rumaku, będę.
Jednak do jakiego kraju
zmierzam, tego nikt nie zgadnie
nawet mędrcy kurułtaju.
Jakich tam przyczynię zniszczeń,
by swe duchy zaspokoić?
(Chociaż pragnień ich nie ziszczę,
bym się dwoić miał, czy troić)
Ilu na mnie mądrych ludzi
klątwy rzucać będzie srogie?
Ile serc zechce uczynić
pełną cierni moją drogę?
Lecz ja znam już karakanę,
chłód i upał – siostra, brat
A me duchy nienaćpane
ciągną mnie i ciebie w świat.”

„Cicho, cicho, już nie marudź,
wojowniku zniewieściały.
Póki tyłek trzymasz w siodle,
a w kołczanie swoje strzały,
póty błądźmy pośród stepu.
Tacyśmy, więc pędźmy przeto.
Odrzuć myśli, bo inaczej
zostaniesz poetą!”

[Rachel_Grass]

1. czy to się nie kwalifikuje na poezję?
2. jeśli wstawiać teksty na prozę, to radzę raczej do działu dla początkujących. jeśli oczywiście zależy panu na krytyce, bo tam działają osoby, które sprawdzą i poprawią każdy tekst :)
pozdrawiam.