Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rybim usmiechem w szkle banka
tam siedze i oddycham
wiec nie chciej stracic ucha
bursztyn w ustach trzymajac

Opublikowano

no wlasnie, to nie jest smieszne
do pisuaru tez nie moge, zawsze czekam az sie zwolni kabina

- najlepiej sobie radze w samotnosci
albo przy muzyce

- nie myslalem, ze to kiedys, komus wyznam, cholera

Opublikowano

acha... wlasnie sobie przypomnialem, ze mialem o cos spytac
- jak to jest z ta miloscia?, bo ja sie boje
- pytam bo na sygnaturke spogladam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.






dzieci i ryby
głosu nie mają,
gołąb z mewo
sobie gruchają,
osioł z wołem
się ociągają
a mądry z głupim
o ty rozmawiają
nie myśląc o tym
że i tak wszystkiego
nie zobaczyli.

a ja tak bym to widział Kaju.
pozdrawiam Waldemar
Opublikowano

Dzieci i ryby
chociaż bez głosu
narobić jednak
mogą bigosu
zaś te ptaszyska
mewa z gołębiem
grzeją na słońcu
pióra na dębie
a do karety
osła pospołu
wprzęgnięto także
na przekór wołu
o czym tłumaczył
głupi mądremu
na czubki butów
zapatrzonemu
i tylko dla nas
wciąż się wydaje
że tu panują
takie zwyczaje.
inaczej sądzą
ci wymienieni
lecz przez to przecież
nic się nie zmieni.

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ,, Narodzie mój , bądź szczęśliwy,, K Ujejski poeta    cóż Ci Ojczyzno  dać możemy    gdy ciągle piach  w tryby sypiemy    gdzieś  mamy Boga  innych cierpienia  dla nas stworzona piękna ziemia    więc po kawałku  ją rozrywamy   krwawiące rany  zostawiamy    3.2026 andrew  Cytat z Jego pomnika.  Przeniesiony do Szczecina. Stoi w centrum.   
    • Lenie    Z pudełka wspomnień listy wypadły a flejtuch czas je stale żółci. Rąk wciąż nie myje - nic nie poradzisz, ale do słów wciąż można wrócić.   Dziś powspominać czytane książki, co do tej pory stoją na półce. Lecz nie otwierać już żadnych wątków a twarz ogrzeje gorący uśmiech.
    • @Myszolak   Bardzo dziękuję!    Wcale nie odleciałaś - wręcz przeciwnie!  Masz absolutną rację - miasto, wieżowce, szkło - to wszystko jest symbolem tego, jak funkcjonujemy teraz. Bardzo cenię Twoje komentarze.  Serdecznie pozdrawiam.  @lena2_   Bardzo dziękuję!    Dziękuję! Tak, to dokładnie to - spotkanie, gdzie wszyscy odgrywają swoje role, a prawdziwe „ja" zostało gdzieś za drzwiami.   Serdecznie pozdrawiam.  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)   Dziękuję za dowcip w podejściu. To mi uświadomiło, że ta sytuacja ma wiele twarzy.    dobrze, że napisałaś „baby", bo „dwie dusze" brzmiałoby zbyt górnolotnie dla sytuacji, w której obie scrollują pod stołem Instagrama :)     Choć w moim wierszu akurat chodziło o kobiety,  to ta sytuacja naprawdę może dotyczyć kogokolwiek -  dwóch facetów, przyjaciół, kolegów z pracy... Każdy umie siedzieć naprzeciw i udawać, że rozmowa ma sens. „Wałkują wciąż pustkę" - genialne określenie, uniwersalne! 
    • bardzo ładne   z pudełka wspomnień listy wypadły     dalej odpowiem postem wyżej  
    • @Marek.zak1 Marek jakie zwłoki, krokodyl by Ciebie zjadł :)) Tu akurat no problem :)) @piąteprzezdziesiąte Lubię takie czasem, choć nie zawsze jakoś super mi się udaje... W grze słów chodzi o to, by z ich gry wykrzesać prawdziwą i nieoczywistą głębię. I nie zawsze to się udaje niestety, tutaj powiało oczywistościami i powierzchownością za bardzo niestety... ://
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...