Do tutejszych i nietutejszych Poetek

[Liryczny_Łobuz]

Wasz tragiczny krzyk, wprost z białego ekranu
Wbija okrutne słowa-noże w moje zmęczone oczy.
Tak! Tak ... jestem jednym z nich !
Jednym z mężczyzn, przez których płakałyście,
Zalewając łzami słuchawki milczących telefonów.
Tak – to życie – Wasze i moje.
Czy żałuję ... nie – bo każda z Was,
Zostawiła we mnie swój zapach, szept,
Miękki kształt biodra pod prześcieradłem ...
A co ja dałem Wam?
TEMAT
To dzięki mnie i innym - „tu dowolny epitet”,
Odnalazłyście siłę swojego Słowa.

Ubiorę ciemne okulary - piszcie dalej – już czytam bez bólu.

[Rachel_Grass]

cha cha.

[Judyt]

hi hi hihiii:)