Dzwonek do drzwi
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 288
Dziś
wybrałem się do domu
w którym myśl
rozwiązuje język
jak alkohol
wpływa na rozmowęprzy wyjściu
bolesny skwar rzucił mi się na szyję
to jeszcze przejdzie
pomyślałem
już kończy się lipiecspokój gdzieś ulatywał
za nim ciągnął się wielki żar
może i go nie czułem
ale miałem wrażenie
że wydobywa się z człowiekawróciłem i popatrzyłem na wszystko
Edytowane przez Posem (wyświetl historię edycji)
dziś znowu byłem w błędzie.0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 74 odpowiedzi
- 1 777 wyświetleń
-
- 41 odpowiedzi
- 1 130 wyświetleń
-
- 38 odpowiedzi
- 847 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 863 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 561 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Starzec Lato to podobno bardzo uważny słuchacz - na pewno wyłowiłoby ten wyjątkowy głos z miliona innych. :)) Pozdrawiam. -
Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano
(tryptyk) Piszesz wiersze piękne, czułe I rytmiczne. Od niechcenia, tak przypadkiem Rzucasz słowa. I przeplatasz swe tęsknoty Spontaniczne, Z takim wdziękiem, że je można Zacałować. Chociaż wersy jednym ciągiem Są pisane, To przestrzenie między nimi, Pustką krzyczą. A te zwrotki niby razem Układane, Nigdy siebie nie zobaczą, Nie usłyszą. Wybacz proszę mą brutalną Ingerencję I przepraszam, że się wtrącam, Tu akurat. Lecz pozbieram Twoje słowa Bardzo skrzętnie, By je potem wszystkie razem Poprzytulać. Bardzo chłodno, ze złą miną, Patrzysz bokiem, Że zostawię twoje strofy Gdzieś na drodze. Jeszcze tylko się zatrzymam Rzucę okiem, Może zgarnie zabłąkany Ten przechodzień. Już pochyla się niechętnie I je czyta. Zebrał szybko wszystkie wersy W jedną całość I uśmiecha się serdecznie, Bo jak widać W słowach szczęście, na tej drodze Go spotkało. Za pazuchę skrzętnie schował Twoje wiersze I do serca je przytulił Tak ochoczo. Bo zrozumiał że miłości Są cenniejsze, Niż pieniądze, splendor, sława Oraz złoto. Idę dalej, a nade mną, Świeci księżyc. Mleczna droga gdzieś mnie wiedzie Wokół cisza. W dali wodnik wraz z pannami Wozem pędzi, Lecz hałasu ani rozmów Tu nie słychać. A przy drodze wartkim prądem Strumień płynie; Próśb, uczynków oraz marzeń Niespełnionych. Czy pragnienia ktoś wysłucha I je przyjmie, By nasycić i napoić Tych spragnionych? W dali ziemia swym błękitem Jeszcze mami. Tam się kończy i zaczyna Coś od nowa. Ktoś pamięta i wspomina Żeś kochany, Póki żyją - rozrzucane Twoje słowa. wspomnienia do których wracam właśnie umuzyczniłem i nie che mi wejść na stonę proszę o podpowiedź -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Łukasz Jurczyk Chciałabym w to wierzyć. :) Ale patrząc na to, jak trudno przekładać wiedzę o przeszłości na wnioski dla teraźniejszości i przyszłości - coraz częściej myślę, że historia to jednak niedocaniana nauczycielka.:) Pozdrawiam. :) -
Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano
ach te Twoje zasłowienie ładne no tak rozrzucane słowa wspomnienia ni jak nie chce się zapisać może w oddzielnym poście też nie wchodzi plik muzyczny -
Przez Stary_Kredens · Opublikowano
co myślałam o świecie innych o sobie gdy byłam niedojrzała jak zielony orzech na drzewie życia rosłam jak wszystko wokół zielono w głowie szumiało w duszy trzepotał niepokój i gnał gdzieś byle dalej właściwie niewiadomo dokąd poddać się życia fali dobry sposób by nie być sobą gdy ja się rozglądałam czasami z myśli przebłyskiem inni przy sterze stali kurs wybierali z rozmysłem cóż ja dziecię tych co też żyli jak leci bez żadnego dobrego wzoru gdy los nie wychodził naprzeciw stworzona z pożądania jak wszyscy lecz bez dobrej woli istnienia nie mogłam się odwrócić ku słońcu i wyjść z wiecznego cienia rozwinąć się i rozkwitnąć jak kwiat w żyznej ziemi w której wszystko jest co potrzeba jak wielu szczęście to miało i czy była to wola nieba by wejść w to właśnie ciało i duszę tak skrojoną by mieć poczucie sprawczości a nie żyć za mgielną zasłoną niepewności jutra lecz czy tak myśleć potrafi tylko dusza butna być " sterem żeglarzem okrętem" nie przejmować się tym co jest za zakrętem i spodziewać się tylko sukcesów i niestrudzenie ku nim podążać Hmm... to zawsze innych dotyczy czyż nie latać wysoko daleko to chyba tylko we śnie lecz jest nadzieja duszo ułomna bo jeśli ten krok uczyniłaś że jesteś bardziej świadomą być może staniesz się mocom tajemnym bardziej miłą i z większą oskomą pozwolą ci się odrodzić w lepszym ciele i duszy do kolejnego przeżycia
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się