Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dziś jest
30 lutego

którym rok
zapłacił podatek od czasu

dzień twoich urodzin
bracie

zziajani
bo poganialiśmy
stojące od lat w samotności
berki

jemy batona
co w końcu
doczekał się podziałów

pożyczam ci moją połowę świata
z twarzą podpiętą
pod me bliźniacze rysy
każdy cię tam rozpozna

przetasowane naszymi
koalicjami
opozycjami

dni

płyną obok czasu
którego się nie najadłeś

[sub]Tekst był edytowany przez Izabella_Sendor dnia 21-05-2004 17:29.[/sub]

Opublikowano

pracuje z dzieciakami i czasami mi staremu koniowi takie rzeczy chodzą po głowie
a czasami mam chwile zadumy takie jak w tym wierszu

30 luty dla poety to nie problem jezeli stwarzamy Nowe Światy????

Do ulubionych

ADAM MIKS

Opublikowano

zziajani
bo poganialiśmy
stojące od lat w samotności
berki

jemy batona
co w końcu
doczekał się podziałów

a mnie trafił mocno wiersz Droga Koleżanko

ścisk - Mirka

Opublikowano

"jemy batona
co w końcu
doczekał się podziałów "
świetne !
"przetasowane naszymi
koalicjami
opozycjami "
prawie tak samo świetne, ( ;) )
reszty jeszcze chyba nie powinienem oceniać...ale brata mam i w sumie nie jest to zły wynalazek ;)
pozdrawiam

Opublikowano

Witam raz jeszcze -Wszytskim serdecznie dziękuję;-=)Panu Mirosławowi za ukazanie dosadniejsze tego byka- niektóre babki już tak czasem mają, że trzeba im prosto z mostu, bo bywają dni, że nie odróżniają masła od maselniczki- a ja takie dni miewam często;-) Bardzo Panu dziekuję i pozdrawiam. No i dziekuję pozostałym Gościom-i za lekturę i za komentarze;-)Hej hej hej

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...