nie nauczył jej nikt

[mary jane]

Nie nauczył jej nikt,
jak się na świecie tkwi..
jak się łapie powietrzem, jak się pisze wiersze...

Nie pokazał jej nikt,
jak się puka do drzwi..
jak się prosi i błaga,
jak się robi bałagan..

Nie ukazał jej nikt,
jak bezczelną ma być..
jak ma uderzać w stół
jak wycierać kurz...

Nie oświecił jej nikt
jak się uczucia tli
ile ognia ma być
ile bólu ma pić..

Nie oświadczył jej nikt,
że by żyć trzeba... być(?)..,
trzeba chodzić i leżeć..
myśleć :"wierzę? nie wierzę!"

Nie daliście jej nic-
jak ma żyć jak ma latać..
jak ma sięgać... upadać...
Poszła sama tam gdzie
nie ma nas, nie ma jej,
stoi cicho i łka
pyta: "Co to?"
:to łza

[Klaudiusz]

:))))
podoba mi się to, nie wiem czy taka form celowa (nawet jeśli, to chyba parę usterek jest) , ale mnie pasuje, co więcej dla mnie jest zaletą wiersza...czytałem z przyjemnością,
pozdrawiam

[Michał Kowalski]

do mnie także trafia - jest cos fajnego w tym tekscie
pozdrawiam

[Roman Bezet]

Witam,

widzę w wierszu pomysł i konsekwencję w przeprowadzeniu. Trochę za dużo słów, które nie wnoszą nowych znaczeń, a raczej wypełniają formę strofek. Kilka niefortunnych sformułowań, np. "jak się uczucia tli".

Ale warto nad nim posiedzieć, przemyśleć, pozmieniać. Warto, bo jest ciekawy.

pzdr. bezet

[Leon Gutner]

Nie mam nic przeciwko takiemu stylowi pisania ...
Jest dosyć konkretnie określony i prosty w założeniu ale dzięki temu dociera do odbiorcy .
Lubię jak poezja jest dostępna dla wszystkich ...
Zmyślnie napisane i całkiem przyjemne w odbiorze ...


Pozdrawiam L.G.

[Kornelia Zawrzykraj]

Podoba się podoba
może w łepetynkę mnie nie uderzyło;)
ale fajnie się czyta i pomysł ciekawy

[teraa]

ooo ten np. jest bardzo ładny...

oby więcej takich i jeszcze lepszych

pozdro

[Gosia]

a wiesz ze mi sie spodobal :)
pozdrawiam :)