Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

... a i tak "do antonio lavoisie"r pójdzie na Po( nie nie na Zet - nie martwcie się ;-) )

Piszcie szczerze: dobre to, w miare, do dopraowania, czy kupa/kosz
śmiało ;-)

styl zmieniłem - z meczącego ba męząo-dobjająy ;-)))))))))))))))))


Bez blasku nadzieji w mieczu odbitej,
bez boju nawet, bez wielkiej wyprawy
Nie krwią zaprawion, bez zbroi przebitej,
nieciekawym ciosem po prostu nie-pokonany.

Pytam się więc kto to: martwy czy bezsilny?

Nuda, królowa nauk i wszelakich głupców,
natury egzysencji, zwykłego pełzania,
Królowie bez koron, mężczyżni bez bojów,
jakże bez-celu, tak trwać aż, aż do umierania.... (może ciekawiej?)

Pytam się więc kto to: martwy czy bezsilny?

Rośliny, ludzie i zwierzęta - śpią w przetrwaniu,
walczą o popiół, jest go wszak tak wiele,
Mdławe pomysły, czymże doprawić do smaku.
miłością? - przyjaźnią? braterstwem? - " ja nie wiem..."

Pytam się więc kto to: martwy czy bezsilny?

Tysiące godzin jak jedna minuta? - to względność
bezwględność jest szara, ot kosmos trwający....
Może i bez blasku..a po co blask - niesmiertelności-
- to się ma i traci, w sekundzie, całość - to byt konajacy (jakże długo kona...)

Pytam się wieć kto to: martwy zybezsilny?

Opublikowano

Jest coś w tym tekście. Lecz i czegoś nie ma. Pominąwszy nierówność sylab w wersach, co akurat jet mało istotne, muszę przyznać, z początku nie mogłem się dopatrzeć do czego autor zmierza. Wychodząc z założenia, że interpretacja bez znajomości kontekstu jest najczęściej mylna, uznałem wnikanie za bezcelowe. uderza mnie jednak że wiersz jest celowo ponury. Że sie tak wyrażę ponurością prawdziwą. I to stworzyło dość dobrze skonstruowany nastrój, co według mnie jest w wierszach najważniejsze.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



co do nierówności sylab - to fakt, rzeba dopracować
cieszy mnie pana komenatarz, a co do kontekstu - to jest to coś u mnie nowego, bo wszystkie poprzednie na formu wiersze były albo patetyczne albo patetyczno-ponure, a ten to onrót o 18- stopni i rzeczywsite spojrzenie.... po prostu zgorzkaniałą ocena rzezywsitsi ;-)

dziękuję i pozdrawiam ;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @TTL Idealne ukazanie przemiany z kochającej kobiety na zniszczoną przez złe doświadczenia femme fatale, z silnie narcystyczną osobowością. Czytając ten utwór, przypomniałem sobie siebie… młodego, niedoświadczonego, który był w stanie poświęcić, oddać siebie… bezgranicznie.    Pozdrawiam serdecznie.
    • @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...