Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na pewno podmiotowi lirycznemu może nie być miło. kto bowiem chciałby odbiegać od tak cudownych poranków, które oralnie wita się z bliską osobą ? to, co ważne w związku, także niestety zostaje ostatnio zbyt często pomijane przy jakimkolwiek kontakcie pomiędzy dwiema bliskimi sobie osobami. natomiast z większą intensyfikacją, jak mnie się wydaje, wspominane, tudzież wypominane są gorsze momenty albo po prostu zaczynają się one wreszcie przytrafiać.

paradoksalnie, pomimo z pewnością nieprzyjemnej sytuacji, jaka opanowała życie podmiotu lirycznego, którą tu nam opisje, na mojej twarzy wystąpił uśmiech. być może to ze względu na rytmikę utworu, na którą wpływają rymy i anafory. ciekawa miniatura, Panie Żubrze ;) mnie się podoba.

pozdrawiam.

Opublikowano
Mr. Suicide
Znów ciekawa interpretacja, jak ja to lubię pod swoimi wierszami:) Dzięki i fajnie, że się spodobało.

amerrozzo
Dobre skojarzenie:] PFK to było coś, ech... A wiersz? Podoba się?

Rafał_Leniar
Cóż, ja traktuje ten wiersz nieco inaczej. Dzięki za przeczytanie i ślad:]

Dzięki Panom i pozdrawiam:)
Opublikowano
Pacnolek
Za plusa dzięki serdeczne:)

Pansy
Cieszę się, że się podobało:)

Fagot
Widzę, że wiersz ułożył się po mojej myśli:)

No i fajnie. Pozytywne komentarze; autor jest zadowolony:]
Pozdrawiam i dzięki za plusy:)
  • 4 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka ... poczuć stopami  chłód trawy  pójść spacerkiem  wzdłuż murawy    z wróblami  się podroczyć  jakiś kwiatek  przeskoczyć    uśmiechnąć  się do siebie  będzie jak w niebie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - zmieniłem zakończenie - myślę że nie popsułem  - dzięki za przeczytanie  -                                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie.
    • @Benjamin Artur   Twój wiersz zaczyna się od metafizycznych pytań, by za chwilę zderzyć odbiorcę z prozą życia i "miłością chowaną do teczki". Największe wrażenie zrobił na mnie jednak motyw sznura - i to genialne przejście od banalnego obowiązku z pralni do mrocznej metafory w puencie. Powtórzenia "Który to już rok…" budują duszny klimat wypalenia i rutyny. Bardzo dobry tekst.  
    • Stara kopiejka   Potoczyła się po bruku. Wracałem właśnie ze szkoły, bo ją zamknięto, gdy nagle zobaczyłem demonstrację: transparenty, krzyczący ludzie, machanie rękami. Czuć było, że zaraz będą strzelać. I wtedy ją dostrzegłem. Toczyła się – mała, miedziana kopiejka.   Schyliłem się i podniosłem ją z ziemi. Spojrzałem na ludzi. Ich twarze tworzyły wielość w jedności – tak dramatycznie do siebie podobne, złączone tymi samymi emocjami. Schowałem monetę do kieszeni i ruszyłem w stronę Alej.   Wiał ostry wiatr, a na głowę spadały wielkie płaty śniegu. Wszedłem w bramę, a potem na drewniane, kręte schody. W domu czekała już matka.   Moneta została ze mną na pamiątkę. Miedziana kopiejka z 1904 roku – dla późnego wnuka.
    • @Arsis cały czas ta sama klasa:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...