Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

co chwilę ktoś szura
tupie
skacze

na dodatek
nad moją ławką
długi kabel
głaszcze mnie

po głowie

- moje wewnętrzne
niepospolite ruszenie

na gałązkę meliczną

jak można

osiągnąć połączenie

przy braku koncentracji

co chwilę ktoś szura
tupie
skacze

14 I 08r. /15:39, UMCS - wydział matematyki
i fizyki/

Opublikowano

nie zamierzam tłumaczyć, dlaczego tak postąpiłem. myślę, że gdybyś miał bardziej zintensyfikowany kontakt z poezją /mimo tego, co twierdzisz/, to na pewno dojrzałbyś w tym pewną celowość i zabieg poetycki.

pozdrawiam.

Opublikowano

-matematyka wymaga skupienia.wydaje się samoistnym stanem skupienia, bytem bytów idealnych.wiersz poruszył moje wspomnienia o braku koncentracji nad nią właśnie i o mało co, byłoby po studencie.
-jak kobieta, wymaga skupienia i uwagi , i nie wybacza szurania, bo jak autor zauważa, ciężko osiagnąć połączenie przy braku koncentracji.
-za wiersz i deliberacjie związane z matematyką, dziękuję

fik

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


co chwilę ktoś

szura tupie skacze

na dodatek
nad moją ławką
długi kabel
głaszcze mnie

po głowie

moje wewnętrzne
niepospolite ruszenie

na gałązkę meliczną

jak można

osiągnąć połączenie

przy braku koncentracji

co chwilę ktoś....



ano wykombinowałam cuś takiego ;)
hej, :)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




dojrzewam...oj, dojrzewam...

dojrzeć I
1. «zobaczyć coś, co nie od razu rzuca się w oczy»
2. «zaobserwować i uświadomić sobie coś»

ze strony www.sjp.pwn.pl

widzę, że nawet nie znasz znaczeń polskich słów.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




dojrzewam...oj, dojrzewam...

dojrzeć I
1. «zobaczyć coś, co nie od razu rzuca się w oczy»
2. «zaobserwować i uświadomić sobie coś»

ze strony www.sjp.pwn.pl

widzę, że nawet nie znasz znaczeń polskich słów.


widzę, że nie wiesz co to ironia.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


miło jest móc przeczytać interpretację swojego utworu, tym bardziej, że jest ona dość ciekawa :) cieszę się, że Ci się podoba. dziękuję za wizytę i ślad.

pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




wybacz, myślałem, że chodziło Ci o budowę stroficzno - wersyfikacyjną utworu. tak, jest to umiejscowienie autora. przepraszam jeszcze raz za swój błąd.

pozdrawiam.

dziwne, ale ok, podziwiam za śćisłość):
matematyka - rules!

wiersz dobry, leci.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...