Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

cóż Pan to nazwie obłędem, ja(oraz myślę że kilku innych piszących na tym forum) raczej niezrozumieniem wiersza.
pozdrawiam i życzę odrobinę głębszych przemyśleń

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




proszę pana, proszę mi wierzyć, ja też tak pisałem na początku, ściągałem trochę od różewicza, boż to dobry poeta, ale z pewnością pan mu nie dorówna w tak kunsztownym wersowaniu utworu, proszę tworzyć własny, współczesny styl.
Opublikowano

Różewicza nie czytuje, nieprzepadam szczerze mowiąc. A czy moje wersowanie jest jakies strasznie kunsztowne? nie wiem, wg mnie tak po prostu lepiej to wygląda. A co do własnego stylu to proszę sie zdecydować bo ostatnio polecał mi pan wzorowanie się na znanych poetach i panu.
pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie napisałem że pana styl jest kunsztowny, tylko styl różewicza, ale mniejsza z tym,

tak, tak, niechże się pan na mnie wzoruje, albo ''sio'' na nieszufladę, tam pana wychłoszczą):
Opublikowano

nieszufladę? nie obawiam się że niegustuje w typie ludzi tam się udzielających ani tamtejszej twórczości(poza pewnymi wyjątkami). Niestety nie zrozumiał pan mojego komentarza ale jak pan słusznie zauważył mniejsza z tym.

Opublikowano

to czy tam jest prawdziwa poezja jest wg kwestią mocno dyskusyjną, podobnie można dyskutować na temat jak w ogóle definiujemy pojęcie prawdziwa poezja.
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Rafael Marius Masz rację.  Przyjemnego dnia, pozdrawiam.
    • Link do piosenki:     Przestań! – nie rób tego To takie dziwne, poplątane Ja nie rozumiem już niczego Chyba z łóżka dziś nie wstanę   Powiem tak: już nie będę Więcej na uśmiech się nie zdobędę   Na te śmieszki i uśmieszki Dość mam wszystkiego Te Twoje wybryki i grzeszki Dość mam tego   Bawisz się mój miły Nie rozumiem sensu – mój drogi Masz umysł tak zawiły Chyba nikt nie zrozumie – nawet bogi   Albo inne duchy, mary Nic nie zrozumieją – drogi mój To na pewno czary-mary Ten uśmiech Twój   Ja płaczę i znów się śmieje Sama z siebie – wiesz kochany I w ramionach, w myślach mdleje Zakochałam się – o rany   I tak myślę, i w tych myślach roję Że to może Ty, że my dwoje Co z tego, że nie tak, że inaczej To nieważne chyba – raczej?   Ja Cię kocham mój kochany Zakochałam się – o rany!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...