bywam tylko spojrzeniem

[drewniane palce]

nieprzyzwoicie paruje klucz
o wiolinowym zabarwieniu
wypisany szminką na udzie
-znów wypadł mi z ust

niełatwo dotrzymać dyskrecji
kiedy zostaje tylko
lepienie chmur
z papierosowego dymu
gęstego od wyrzutów
za zbyt wysoką energię
reakcji spalania

ale moje pH wróci
a chmury skroplą się kawowo
na przygryzionych wargach

[blady paznokieć]

wiem, ze teraz nic nie napiszę mądrego, także wrócę do tego jutro.
ale na pierwszy rzut oka ciekawe.

[Emu Rouge]

trochę za duzo tu podręcznika z chemii - jakby to była międzyludzka, to co innego;)

dla mnie tylko to:

...znów wypadł mi z ust

niełatwo dotrzymać dyskrecji
kiedy zostaje tylko
lepienie chmur
z papierosowego dymu
gęstego od wyrzutów
(...)
na przygryzionych wargach

pzdr, Aga

[drewniane palce]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

chemicznie i właśnie tak bardzo chemicznie dziś mi jest. a chemia międzyludzka wzbudza we mnie mdłości- jak wspomnienie szampana po sylwestrze ;].

zostaję przy swoich urokach reakcji i właściwości związków chemicznych- z tym mi póki co najprzyjemniej.

pozdrawiam.

[Tomasz_Biela]

niełatwo dotrzymać dyskrecji
kiedy zostaje lepienie chmur
z papierosowego dymu
gęstego od wyrzutów
za zbyt wysoką energię
reakcji spalania

ale moje pH wróci
a chmury skroplą się kawowo
na przygryzionych wargach


/


stabilny stanowczy zmartwiony
płynny melancholijnie chemiczny
stwierdzający jednak że jest "ale"

wieczności.

[drewniane palce]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

właśnie tak- 'ale' jest najważniejsze.
miło, miło, miło mi bardzo.


nie czeka nas wieczność. dzięki bogu ;)

pozdrawiam

[Stanisław Kamykowski]

nienawidzę chemii, ale tu jest jej wystarczająco (tzn. nie za dużo) nawet dla takiego laika jak ja, przyjemnie się czytało
pozdrawiam

[Judyt]

malencholijnie zatrważająco
powrotnie możliwe, ale
jest najlepsze:)
pozdr. ciepło

[marti krűger]

jest tu zarówno piękno poezji jak i "zła twardość" kamienia. Wprawne szlify nadadzą mu blasku.
pzdr marcin

[drewniane palce]

to i dobrze że chemia jednak strawna. dzięki i pozdrawiam.



p. marcinie- jak... poetycko ujęte; perlista łza wzruszenia kręci się w oku ;>. jednak odpuszczę sobie zabawę szlifierką, bo blask jest przereklamowany w dodatku taki stereotypowy.

[Fagot]

Bardzo zgrabne metafory, ciekawy podejście do tematu, szczególnie poprzez wykorzystanie tej chemicznej i fizycznej nomenklatury. Dobry wiersz godny dużego +
Pozdrawiam

[trzecia kreska]

ah ta twoja 'nomenklatura'
>no i jak zazwyczaj ciekawie, coffe&cigarettes, 'chemicznie' acz na szczęście nie międzyludzko tylko o sobie ogólnie "zła twardość kamienia" ["lol"] jako że zła to dla mnie bardzo dobra tylko skąd ona tu się komuś przywidziała to ja nie wiem. troche specyficznej melancholii kawiarnianej pewnie i tak.
no i poziom podnosisz bo ogólnie straszą tu w okolicy pierdoły
pzdr

[drewniane palce]

tak, tak, moja nomenklatura. lubię ją.


staram się zawsze o sobie. inaczej wychodzi z tego totalna pomyłka, która zalega potem w dorobku i doskwiera.


kawiarniana mówisz? bardziej okienno parapetowa. a że c&c? to przecież cała ja.


to czekam na te nowe twoje.

pozdrawiam więc.
znów.

[Espena_Sway]

widzę tutaj wiele dobrej poezji. mimo, że temat klucza
wiolinowego jest wykorzystany przez poezję dość mocno.
najlepsza pierwsza i ostatnia zwrotka, co nie znaczy,
że środkowa beznadziejna; trochę amputować i
będzie sehr gut.

P.S. cieszę się, gdzy widzę 'zapomnianą zaŁogę'

pozdrawiam serdecznie Espena :)

[drewniane palce]

a mnie się właśnie środkowa podoba najbardziej ;p.

a stara załoga, tak. wykruszyliśmy się. głupio to zabrzmi ale po powrocie mam wrażenie, jakby zniknął cały tamten urok. no ale tak ;]

pozdrawiam i dzięki.