****

[Konstantinodos]

zarzucił wędką, przypiął
w tak sędziwym wieku łowi tylko z brzegu
a woda jest spokojna, jakby ucichła dziś dla niego
dlatego mięknie przestrzeń, otwiera się powietrze
głodnym ptactwem iskrzy, lasem dyszy

i można zobaczyć łączenie wymiarów
tu, za ścianą wiatru jest taka granica
do której się dochodzi tylko w krańcach życia
- trzymać ziemię w ręku jak kawałek skóry

te szepty, zaczepki, ciche nawołania
na przykład w cieniu deszczu wyciągnięte dłonie
lub w wietrznym pędzie pola mrugające oczy, nad ranem
drzazgi słońca w stare serce wbijane

i tylko wiosną, na chwilę obudzić się ze snu
tego, którym właśnie życie się wydaje
wychodzić na skraj lasu, na łąkę pełną dusz
odczuwać jak pulsuje ten nowy organizm

zaciąga wędkę, wstaje
patrzy w oczy rybie milczącej jak Bóg
przez całe życie wierzył, że On tam musi być
i teraz w świetle słońca ryba się zapala

jej błysk
jest jak nagły z pogranicza krzyk
gdzieś tam w oddali wyglądają dzikie sarny
stanął lis, obejrzał się, umilkły łabędzie
smuga światła tnie jezioro, las
na końcu ciało

[Justius Kroom]

Kolejny dobry wiersz

Pełna życiowej dojrzałości zaduma, spokój wewnętrzny nad minionym...
- w zasadzie p.l. nie ma sobie nic do zarzucenia, nawet przed Bogiem.
Wyczuwalne jednak poczucie jakiegoś niedosytu, i jednak mimo wszystko, niepewności.

Justius

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

On chyba był w warsztacie?...
Bardzo pieknie autor umie patrzeć na świat. Mnie się bardziej podoba, gdy improwizuje, bez wiązania wiersza w rymy (współbrzmienia), które, czasami, są nieudane np. granica - życia (zresztą są nieregularnie rozłożone, a w tym przypadku niepotrzebnie rym eksponuje znaczenie wyrazów, które nie wnosi odkrywczej myśli, lecz powiela starą prawdę).
Wiec wolałbym wiersz rozluźniony, skaczący, ale też zatrzymujący sie przed zbyt duzym "gadaniem" (np. ta wyliczanka zwierzyńca na końcu mogłaby byc tylko zasygnalizowana).
Ale - mimo tych zastrzeżeń - piękny kawałek poezji. Gratulacje.
pzdr. b

[Taumantis Regna]

czasami język staje dęba, ale ogólnie wiersz 9.9 ;) na 10, lecz radzę popracować nad "czytliwością"

[hewka]

tak, to jest dobry kawal poezji, szczere, proste i dojrzale, az sie chce czytac ... jeszcze:)
pozdrawiam Autora:)