Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

potrzebujesz miejsca - lecz miejsce bardziej potrzebuje ciebie
widzisz - oto twoje kolana(całe stopione, musisz usiąść)
to jest twoje miejsce.

ale jesteś jeszcze chłopcem, jak na dłoni chłopcem z piachu
swobodna gra ciała(peplos, kadłubek, porządny, kobiecy wąs)
jeszcze twoje łzy, roztapiają następne łzy(tylko one nie mają

ciała).kierunek twoich włosów, wyznacza kierunek twoich włosów
(bez zbędnych łatek, chmur, cieni, proste, jakby ktoś je kręcił
tylko po proto-schodach).

potrzebujesz miejsca - lecz miejsce bardziej potrzebuje ciebie
zobacz - jak wszystko zmyślnie jest połączone - i szczypta

tej soli, tej magi, kiedy jesz zupę, wiedząc że gdy umrzesz
ta zupa umrze z tobą.

Opublikowano

potrzebujesz miejsca - lecz miejsce bardziej potrzebuje ciebie
widzisz - oto twoje kolana (całe stopione, musisz usiąść)
to jest twoje miejsce. ---> 2xmiejsce w strofie irytuje.

(...)

ciała). kierunek twoich włosów, wyznacza kierunek twoich włosów --> bez sensu? ;)
(bez zbędnych łatek, chmur, cieni, proste, jakby ktoś je kręcił
tylko po proto-schodach).

(...)

tej soli, tej magi, kiedy jesz zupę, wiedząc że gdy umrzesz
ta zupa umrze i sobie pójdzie




Parę zmian koniecznych. Tych wskazanych na szybko.

Pancuś

Opublikowano

tej soli, tej magi, kiedy jesz zupę, wiedząc że gdy umrzesz
ta zupa umrze z tobą i pójdzie(sobie) - ten fragment mi sie podoba! a nie hiałby pan pisa strasznie udręczonej poezji o udręczonym świecie w ktorym jest udręzony poet? ;-) tk się głupio czuję, ze tylko ja jestem (nawet się nie waż wspominać o lilaniie - po za ym on nie jest udręczony)

pozdrawiam ;-)
serdecznie ;-)
forumowy
adolf
po
poezyjnym
wylewie
;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...