Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wyjazd z jaskini Hypnosa

Jimmy_Jordan
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jimmy_Jordan

Jimmy_Jordan

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Prowadzę za nosek trzepotanie motyla sukienki
materiał pohukuje z surowych nóg na suchych wargach
Latasz szeroko rozpostarta łąka maków jak las za
oknem pociągu ciągniesz się błękitem w krochmal najgęstszy

Okno przedziału jaskini rozpiętość ptaków na ziarna
Niech tkanina kryje spadochrony podłogi sekretem
że nie poznamy jej zimnych barw ale po wszystkim raz jeszcze
dwójką hipnozy uspokojony sen owadzi stargasz

z siebie

to mi się za dotknięciem
maku jak zawał pojawia
zastanawia makiem ja facet
nie budź do konwersacji
z faktury nieba
zbierajmy maki

HAYQ

HAYQ

Opublikowano
Opublikowano

Podoba mi się, ("motyla noga") naprawdę dobrze jest. Od momentu "to mi się" - trochę, jakbym wypadł z szerokiej przestrzeni, którą podziwiałem w dwóch poprzednich zwrotkach
Być może wersyfikacja ostatniej potęguje to wrażenie, ale ogólnie +
Pozdrawiam.

Marlett

Marlett

Opublikowano
Opublikowano

Jimmy!
Obudziłam się z chandrą więc nie musisz akceptować,
ale taki misiek;

to mi się za dotknięciem
maku jak zawał pojawia
zastanawia makiem ja facet
nie budź do konwersacji z faktury
nieba zbierajmy maki

Słońca.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Ostatnio w Warsztacie

    • Autor_Nieznany
      Scena z telefonem

      Witam serdecznie. Nie wiem czy to dobre miejsce jeśli pomyliłem proszę o wyrozumiałość. Pracuje nad opowiadaniem psychologicznym. O mężczyźnie, który jest uzależniony od hazardu. Stracił kontrolę, jest na etapie obsesji. Itd. 

      Początek na razie zachowań dla siebie. Ale napisałem jedną z kolejnych scen, która wpisuje się w nurt psychologii bohatera. Uprzedzę, że czerwone pięć pojawia się w całości jako obsesja na punkcie tej cyfry K jest uzależniony od ruletki.

      Co myślicie o takim fragmencie?

       

      Jeszcze uwaga techniczna: Kafkowski "K" został wprowadzony technicznie, na razie nie mam pomysłu, ale raczej będzie to postać całkowicie anonimowa.

       


       - Słucham? - w słuchawce zabrzmiał kobiecy głos. K poczuł się jakby rozmawiał z asystentem sztucznej inteligencji. W sumie czego oczekiwał? Namiętności? Romantyzmu ? Przecież wiedział, że pod tym numerem telefonu ich nie znajdzie.

       - Masz teraz czas?

       - Tak - głos stał się jeszcze bardziej chłodny.
      - Gdzie?

         Dalsza rozmowa potoczyła się już szybko. Kilka szczegółów. Miejsce i czas. Kwota.
         Przez moment K poczuł się jak w podrzędnym kasynie. Przenika Cię jakaś surrealistyczna, absurdalna nadzieja na odmianę losu, choć twoja podświadomość mówi coś zupełnie innego. Słuchasz jej z lekceważeniem. Po czym zanurzasz się w świecie swoich fantazji, mgieł i ciemnego światła.
         Gdy było już po wszystkim, K wyszedł na ulicę. Był nieco skołowany. Zamiast ukojenia znalazł rozdrażnienie. Pewność siebie zmalała do zera. Mijając kolejnych uśmiechających się życzliwie przechodniów miał wrażenie, że na czole na wytatuowane - skąd wyszedł, co robił przez ostatnie pół godziny. Wiedział, że to nierealne. Przecież był anonimowy.
         K przez całe życie cenił anonimowość. Anonimowy był na ulicy; anonimowy w kasynie. Anonimowy przy barze flirtując z barmanką. Anonimowy w swoich ideałach. Zapętlił się w anonimowości i nagle zaczął miotać się na wszystkie strony. Zaczęło do niego docierać że powoli traci w tym wszystkim orientację. Widział w tym wszystkim jeszcze nadzieję - czerwone pięć (...).

       

       

      0

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...