Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zmarłym kochankom

Valdessa Kane
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Valdessa Kane

Valdessa Kane

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Na grobie spoczęła szkarłatna łza
a wiatr pieśń żałobną wśród liści gra
leży tu bowiem obok swej żony
mężczyzna ledwie jej poślubiony

raz tylko dzierżył ciało jej drżące
raz czuła jego usta gorące
lecz szczęścia żałując zesłał im świat
czarnego lotosu zabójczy kwiat

Marek Wieczorny

Marek Wieczorny

Opublikowano
Opublikowano

Pani Valdesso!
Wiersz ładny. Ten kwiat czarnego lotosu odrobinkę mnie zdziwił. Czarny lotos występuje w Egipcie i czczony był jako symbol słońca, niewinności i skromności - nie był utożsamiany ze śmiercią.
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny

Thomas Deszcz

Thomas Deszcz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dla mnie tutaj chodzi o coś innego. Czarny lotos - symbol słońca, niewinnosci, skromności - bo to przed nimi miało mniej wiecej być - szczęście bycia razem okazało się kwiatem ich śmierci, bycia razem.

Pozdrawiam.

P.S Spodobał mi sie pani wiersz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Somalija
      ***

      Przez Somalija · Opublikowano

      odcina  ciągnie powieki  pochłaniasz mnie  kipię buzuję tonę    świat na odległość  twojego ciepła  zapchu zroszonej skóry  oddechu    dotyk poza świadomym  nieprzypadkowe odcienie  doznań    przepełnienia                 
    • Berenika97
      kwiecień 1940

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za te słowa i za wiersz. Mój wiersz mówi o katyńskiej zbrodni, o ludziach zamordowanych i pogrzebanych w mundurach. Twój - o innej wojnie, która trwa i o cierpieniu, które też domaga się imienia. Dwa różne bóle, dwie różne sprawy ale łączy je potrzeba pamięci i nazywania rzeczy po imieniu.   Serdecznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    Dokładnie tak!  5 kwietnia 1940 roku Stalin podpisał decyzję o wymordowaniu  prawie 25 tysięcy jeńców wojennych - w tym oficerów.    Ówczesne społeczeństwa,( tak jak i dzisiejsze) nie spodziewały się ogromu barbarzyństwa i okrucieństwa, zwłaszcza wobec Polaków.  A potem  wolały też zamykać oczy.     Serdecznie pozdrawiam.     
    • Berenika97
      kwiecień 1940

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lenore Grey   Bardzo dziękuję!   Zależało mi właśnie na tym, żeby nie przekrzyczeć ciszy tamtych miejsc. Cieszę się, że tak odebrałaś te wersy.  Serdecznie pozdrawiam.  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za te słowa.  Nasza historia jest tak gęsta od krwi i walk o przetrwanie, że można do niej wracać bez końca i ciągle dopisywać kolejne warstwy bólu.  Katyń, powstania, partyzanci, wywózki – takiej historii w Europie nie znajdziemy.    Serdecznie pozdrawiam.      @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    Wielkie słowa jakoś same odpadały przy pisaniu - zostawały tylko te detale, które rzeczywiście noszą ciężar.    Serdecznie pozdrawiam.  @andrew   Bardzo dziękuję!    więc staję przy grobie i milknę bo tam, gdzie leżą ci ludzie każde słowo za dużo waży żeby nim rzucać lekko   Serdecznie pozdrawiam. 
    • Berenika97
      Niezmienna

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stukacz   Wieża drży, łoże pęka, a oni stoją - wiedzą wszystko i dlatego milczą. To wiedza przekleństwa- że nadzieja już odpłynęła z falą, że sen jest wieczny, że płacz księżniczki nie obudzi nawet kamieni. Gothic tableau vivant.  
    • Berenika97
      Wesele I (Sen księżniczki)

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stukacz   Świetny!  Ostatni wers - "sen pojawia się i znika" -  jak memento, że wszystko to tylko iluzja przed przebudzeniem w mokrej ziemi z poprzedniego wiersza. Wesele-widmo.     

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...