"autoportret?"

[Michał Nawrocki]

Jestem baldachimem rozłożonym nad Twoją głową,
by Twej zroszonej wiosennym deszczem twarzy,
nie poraziło wyłaniające się zza chmur słońce.

Jestem cieniem pragnącym przynieść ulgę
w chwili gorąca.

Jestem nieodwzajemnionym pocałunkiem
ust Twej obojętności;
kroplą wody biegnącą do Twoich warg,
która za szybko niknie na ściance pucharu.

Jestem widmem przechadzającym się
w dolinie Twego zapomnienia.

Jestem zgodą na wszystko co przyniesiesz;
uśmiechem przezwyciężającym ból,
zadowoleniem współ weselącym się w radości.

Jestem tkaniną ocierającą krew i pot
dotychczasowych rozczarowań;
jestem tym co nienazwane.

A ty? A Ty, jak zwykle,
nie będąc ze mną - jesteś.

[Adam_Szadkowski]

No! To mi sie podoba! Niebanalne i odważne, a zarazem coś swieżego. Troszkę tylko za bardzo się zachwycasz. Jesteś "za bardzo zakochany" hahaha.



Adam

[Leila]

Niestety mi się nie podoba - już wyjaśniam czemu: Początek zyt prozatorski i mało zaskakujący, końcówka ładna, ale też jakbym juz to gdzieś kiedyś słyszała

[Jolanta Sztejka]

jak dla mnie za duzo "jestem"..., ogólnie nie jest najgorzej, ale , choc momentami ciężko mi się czytało
nie jest źle, ale nie jestem tak zachwycona jak Adam
pozdrawiam

[Konrad]

Kim "jesteś" tego nikt nie wiem, no może tylko Bóg.
Tak poza tym ja tu widzę kogoś kto się chowa i marzy, a gdzie realia?