zielone drzwi

[mielau]

niech pan się za mnie

pomodli
uśmiecha i prościej
patrzy na swoje życie
nie za wielka to łaska
te pańskie cierpienia

przecież wszyscy
i inni też się z sobą szamoczą
zapadają w bezsenność
niecierpliwi i czuli
aż po rozpacz i gniew

niech pan jednak zaufa

czy są z wiarą trudności
kto ich nie ma tak zawsze
będzie już

niech pan się za mnie

ta głowa w drzwiach otwartych
zielonych i sutanna i czerń
warszawa i śnieg

15.12.1984 (po pewnej rozmowie na Krakowskim Przedmieściu)

[Sylwester_Lasota]

jak widzę, leciwy to utwór, ale podoba mi się. zakończenia może się trochę innego spodziewałem, ale przecież oczekiwania czytelnika nie zawsze muszą pokrywać się z intencjami autora ;), a życie... czasem pisze zadziwiające scenariusze. pozdrawiam.

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę spojrzeć na wiersz bez tego, co wynawiasowane. Zwłaszcza bez "modli" - to już na początku psuje radość doczytywania i odbiera znaczenie końcowej "sutannie".
Ładna opowieść, choć trzeba sie wczytać i przekonac do "takiej prostoty" wiersza ;)
pzdr. b

[mielau]

Dla zainteresowanych Osobą, która mnie zainspirowała:-)
wysylkowa pl/ks796274.html

Dokument niezwykłej, trwającej ponad dziesięć lat, przyjaźni księdza Jana Twardowskiego z "wnuczką" Marią Kędzierską-Skoczylasową (zawiera jego listy do Marylki oraz fragmenty jej pamiętnika, osobistych zapisków czynionych bezpośrednio po spotkaniach z księdzem). To świadectwo ciepłej i serdecznej przyjaźni, jaka zawiązała się między młodą studentką polonistyki warszawskiej i znacznie starszym księdzem-poetą. Relacja ta jest żywym, autentycznym przykładem realizacji przez księdza filozofii spotkania, życia, które realizuje się poprzez bycie z drugą osobą, wziętą pod duchową i ojcowską, "realną" opiekę. O druku dziennika zadecydował przede wszystkim jego niewątpliwy autentyzm: notatki spisywane były "na gorąco", w specjalnie do tego celu przeznaczonych kalendarzach (ofiarowywanych przez "dziadka"). Mają charakter dokumentalny, ale i literacki zarazem. Trudno bowiem odmówić autorce poetyckiej pasji, umiejętności uchwycenia w niewielu słowach istoty spotkania. Co ważne, zapiski pozbawione są natarczywych odautorskich komentarzy; technika zdawkowej wręcz relacji jest ogromnym atutem dziennika.

Wydawnictwo: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego
Rok wydania: 2007
Oprawa: Twarda
Format: 14.5x16 cm
Język: polski
Ilość stron: 164
ISBN: 8323502773

[mielau]

Dziekuje...
Tak, czas płynie, a jakby to bylo wczoraj...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[mielau]

Trochę mnie Pan zasugerował, ale nie do końca...
Tak.. prostota...bo tak się przekłada poszukiwanie sensu rzeczy niewyrażalnych - na słowa.
Potrzebowalem tez pewnie jakiejs klamerki, by zasygnalizowac, kim jest Osoba Rozmówcy.
To tez troche cytaty opatrzone moim komentarzem. Bylem wtedy bardzo agnostyczny i realistyczny, ale nie bez wyczucia dla mistyki codziennosci:-)

[Messalin_Nagietka]

wiersz a rozmowa czy prowadzenie dialogu
zupełnie inne sprawy i nie tłumaczy rozciągłością
Twardowskiego nic a nic
MN

[mielau]

Messalin Nagietka przemówił...Nieba ucichły.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.