mając da kogo warto m(ż)yć

[zak stanisława]

stos piętrzy się niedbale
i nie chodzi o to że nie lubię wieczorem
cieszę się że mam dla kogo i komu
nawrzucać do tacy a potem bić czołem
w zbyt nisko wiszącą szafkę

nie muszę się zginać gościnnie
podejmować najazdy rodzinne
słuchać komu bije i w jakim kościele
kto spadł z ambony bo brał za wiele

popłynę
życie wziąć na barki

myśli jakby szybsze
byleby świat zwolnił
wtedy może starczy na dłużej
chęci do niechęci odstawania

byleby nie było tyle do zmywania

[Marlett]

Stanko!

Jeśli warto dla kogoś żyć
mycie z Ludwikiem nie jest straszne:))

Radości.

[zak stanisława]

Ludwik w rondlu...
;) cmok Marlett.

[amerrozzo]

Wow, jestem pod wrażeniem.

Technicznie bez zarzutów - czyta się bardzo płynnie.

Pierwsza zwrotka - same plusy. Niedopowiedzenia bardzo sprawne, znakomita przerzutnia z 3. na 4. wers i doza humoru. Na dodatek wiersz jest tak fascynująco autentyczny (patrz: szafki zbyt nisko wiszące). A propos szafek - niby wiszą nisko i się o nie stuka co rusz łbem, a i tak, żeby z nich coś wydobyć, trza na taborecie stanąć ;-)

Druga strofa - znów bardzo autentyczna. Jedynie ta kursywa wprawia mnie w konfuzję, bo nie wiem, czy to jakiś cytat, czy fragment wyróżniony ze względu na swą wagę?

Trzecia strofa - gra słowem: "popłynę życie wziąć za barki". Łapię ten związek: mycie naczyń, woda, płynąć, barka. Zastanawiam się tylko nad głębszym sensem. Co może więcej oznaczać ta barka? Hm.
A może wkradł się tam lapsusik i zamiast: "wziąć za barki" miało być "wziąć na barki"?

Czwarta strofa - pomimo tego, że tutaj też czyta się bez zgrzytów, to jednak przeniósłbym na Pani miejscu "wtedy" wers niżej. Dlaczego? Bo tam jest jego miejsce, he, he ;-) Serio, to jest mój argument nieznawcy. Skoro nie ma wyraźnego powodu (przynajmniej ja nie widzę), żeby to "wtedy" trzymać z obcą dla niego jednostką składniową, to należy przenieść je w miejsce dla niego odpowiednie, czyli w tym przypadku wers niżej. No chyba że poda Pani argument przemawiający za takim zapisem, wówczas odejdę od tego stanowiska.

Puenta - zaskoczenie pozytywne, czyli podoba się.

Tytuł - zastanawiam się, jak odczytać tę dwuznaczność, którą Pani uwypukliła poprzez wstawienie nawiasu. "Mając dla kogo, warto mżyć" - co tu oznacza to "mżenie"? Czy też coś związanego z myciem? Jeśli tak, to znika dwuznaczność. Ale jeśli nie, to czy tytuł jest adekatny do treści? ;-)

Naturalnie - jestem na duże TAK. Cenię to, że prostymi słowami (nie: banalnymi) potrafi Pani stworzyć taki kawałek poezji. Wielka sztuka, bez udziwnień i poezja bez sloganów, ciągłość myśli. Brawo.

Pozdrawiam.

[Waldemar Talar]

-cieszę się że mam dla kogo i komu-ten fragment wiersza zafascynował najbardziej.
z reszto cały to kawał dobrej poezji
pozdrawiam Waldemar

[Marlett_oraz_Sosna]

ech!
nawet kiedy mży
warto żyć
i gary myć

PozdrawiaMy.

[Joanna_Soroka]

Zabawne, z odrobiną refleksji i zadumania nad życiem. Podoba się : )

[bajka-bajka]

optymistyczny koniec i to mi sie naj.....pomimo wszystko trzeba sie usmiechnac, by przetrwac.....caluski Stasienko i milego wikendu ;)

[Don_Kebabbo]

No, można powiedzieć czysta poezja ;)

Pozdrawiam.

[Ewa_Kos]

Bardzo, a nawet bardziej: "kto spadł z ambony bo brał za wiele"
Po przeczytaniu tego wiersza wszystko już wiem, a wypisany skrawek
zabieram do przechowalni:)))))) Pozdrawiam serdecznie. EK

[gabriel p.]

ja się wstydzę komentować, więc napisze tylko, że idę zmywać...
pozdrawiam :-))))))))))

[Pancolek]

Pani Stasiu, bardzo mi się podoba.

byleby nie było tyle do zmywania

urzekający dystans.
+
Pozdrawiam ciepło.

[a._mrozinski]

Widzę w tym nieco ironiczny manifest. Podoba mi się.

arek

[ot i anka]

no jak zwykle życiowo:) fragment kursywą mi orzypadł do gustu bardzo:)
dawno mnie tu nie było,ale wracam jak córa marnotrawna:D
pzdr