Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

śnieg

Jacek_Suchowicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

A ja śnieg widzę różnobarwnie, zależnie jaki jest nastrój chwili.
Błękitnym, kiedy z nieba spadnie lub fioletem gdy życie mnie chyli.
Srebrzystym w zimę gwiezdną nocą, a rubinowym o wschodzie słońca,
Złocistym kiedy szczęścia potok. Ech, wymieniać by można bez końca.

Ten puch kolorów ma tysiące, i niezgłębionych milion tajemnic.
Wieczorem w blasku lamp świecących - iskrząc, barwami tęczy się mieni.
Potrafi szarość oraz smutek wybielić kryjąc miękką kołderką.
Udar złagodzi gdy stukniesz w ziemię pędząc z prędkością zbyt wielką.

Dowolne kształty śnieg przybiera pada na domy, drzewa, polany.
Dorośli muszą z dróg go zbierać, a dzieci lepią krągłe bałwany.
I nawet nie wiesz, że z czasem puch gdzieś w twoim wnętrzu chłodem zalega,
Pilnuj by serca nie zmienił w lód, bo krew gorącą - studzi gdy trzeba.

1
Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

złocistym gdy radości potok. Ech, wymieniać by można bez końca.
..........................................................................................
A kształty dowolne przybiera padając na domy drzewa i polany.

:)) a jeszcze nie spadł,
piękny obraz
nic ująć nić wyjąć

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      zaklęte rewiry

      Przez andrew · Opublikowano

      spojrzenie zza lustra  nie znajduje odbicia  chciałoby zajrzeć  do myśli  a tam jak zawsze  remanent    nie pomaga słońce  budzące zeschnięte  konary drzew do życia  wyjmuje liście na światło  jak magik  królika z kapelusza    nie zgaduję skąd się tam wzięły  wszystko wiem   nie mogę sobie  tylko poradzić  z wewnętrznym głosem  podświadomością która chce  pokazać sens  prawdę …   a ja  ja ją mijam …   4.2026 andrew   
    • Leszczym
      Osobiście

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Berenika97 Oj nie wiem, to akurat sprawdzone info :)) Mi w wewnętrznej spójności nieco pomaga wracanie do własnej twórczości. Czytam swoje rzeczy, słucham piosenek, chodzę na własną ścianę, zatapiam się w tym. Tak już mam i na tej bazie na ogół wychodzę na nową myśl. Jestem nawet już niezły w odbiór sztuki, ale to autorem jestem bardziej zapalczywym. Ogólnie też różne drogi prowadzą do Rzymu, o ile oczywiście do Rzymu :))
    • Migrena
      A ja tęsknię…

      Przez Migrena · Opublikowano

      @.KOBIETA.   już zapomniałem:)))   wszystkiego dobrego:)
    • Lenore Grey
      mini- życie

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      @EsKalisia śliczne!
    • Aleksander Hoorn
      Fauna&Flora

      Przez Aleksander Hoorn · Opublikowano

      @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...