Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pamiętam ten czas operacja
przecież byłem jednym z nich
bohaterem gdy kruszyłem żelazne
serca wrogów, ludobójcą gdy tłukłem
o siebie łyse głowy jeńców.

szukaliśmy wokół ciał zima
przegniła do bólu buty w okopach
jedliśmy surowe mięso, nurzając w nim
swe zęby, we krwi zachody słońca
wgryzały się w nasze rzepkie koce.

zagryzając zimny obol orderu
śmiesznie było umierać, w jego
ramionach strach oczy, nieba przeżarte
przez pożogę otwarta rana na moim ciele
świeża wydziobana rana przez karabin.

11 listopada 2007

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



to jak miałem podejść do wojny z kwiatami i preclem ?!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



to jak miałem podejść do wojny z kwiatami i preclem ?!
nie byłem ale słyszałem jak to wyglądało
k.k.k.k.k.k. i karabin też na k
MN

o wszytkich sprawach należy mówić bo inaczej zostaną zapomnianie, nie mam pojęcia jak wygłąda wojna. wiem z filmów. dlatego opisywałem to na podstawie własnych prostych odczuć, które mogą być bliskie każdemu człowiekowi. nie chciałem by ktoś pomyślał że posuwam się za daleko, kreślac takie obrazy z wyobraźni nie mając o nich pojęcia. napisałem jak najprościej. napisałem to co czułem.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie byłem ale słyszałem jak to wyglądało
k.k.k.k.k.k. i karabin też na k
MN

o wszytkich sprawach należy mówić bo inaczej zostaną zapomnianie, nie mam pojęcia jak wygłąda wojna. wiem z filmów. dlatego opisywałem to na podstawie własnych prostych odczuć, które mogą być bliskie każdemu człowiekowi. nie chciałem by ktoś pomyślał że posuwam się za daleko, kreślac takie obrazy z wyobraźni nie mając o nich pojęcia. napisałem jak najprościej. napisałem to co czułem.
ok - spoko
MN
Opublikowano

"nużąc w nim
swe zęby"

- znużone zęby?
bo owszem, można "nurzać swoje zęby w mięsie" - od zanurzać;
był pomysł, a nawet - zwłaszcza końcowe obrazy epatujące mało heroiczną wojenką - udane; ale generalnie spieprz...
tylko po co się spieszyć? jest przecież Warsztat...
J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Mogłoby by być ale nie założyłem tego na początku. Dzięki.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • A dla orki bobu? Tu bobik Roalda
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Lenore Grey Wyszperalem ten wiersz:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Charles Baudelaire   Człowiek i morze   tłum. Bronisława Ostrowska     Człowieku wolny! Zawsze kochać będziesz morze. Morze jest twym zwierciadłem. Ujrzysz w nim twą duszę, W nieskończonych fal piennych mgle i zawierusze, A myśl twa niemniej gorzkiej ma głębi bezdroże.   Lubisz grążyć się w własnych obrazów odbicia: Pieszczą je twoje oczy, ramiona — a serce Zapomina o własnej żywota rozterce, Słuchając jego skargi, zawodzeń i wycia.   Równie dumni i mroczni jesteście oboje: Człowieku, nikt nie zbadał dna twego tajnicy! Morze, nikt nie zna bogactw twych skrytej skarbnicy! Tak zawistnie strzeżecie tajemnice swoje.    A przecie wieki przeszły w bezdennej otchłani, Odkąd wzajemna walka na siebie was żenie — Takeście ukochali ból, śmierć i zniszczenie, O wieczyści wojowie — bracia niezbłagani!        Przypisy [1] pienny (daw.) — tu: pienisty, spieniony. [przypis edytorski] [2] grążyć — pogrążać, zatapiać. [przypis edytorski] [3] tajnica — tajemnica. [przypis edytorski] [4] żenie (daw.) — tu: gna, popycha. [przypis edytorski] [5] takeście ukochali — dziś:tak ukochaliście. [przypis edytorski] [6] niezbłagany — nieubłagany. [przypis edytorski]
    • @viola arvensisBardzo dziękuję Violu za Twój wpis i twoje życzenia - wiem, że na pewno szczere. Bardzo to doceniam. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński @Berenika97Dziękuję Bereniko za obszerny i jakże ważny komentarz i za Twoje miłe słowa odnośnie mojego wiersza. Cóż, staram się jak mogę, chociaż czasem odnoszę wrażenie, że moje wiersze są szorstkie i wzięte na żywca obrazami z tamtych chwil i sam nie wiem czy to dobrze czy źle. To jest taki mój styl nieco reporterski w wierszach gdzie chcę opowiadać młodemu pokoleniu w taki sposób, żeby poczuli się uczestnikami tamtych wydarzeń. W moich opisach nie ma zbyt wielkich achów i ochów, a raczej staram się czytelnika możliwie jak najlepiej skonsfrontować z realiami, które opisuje. A co do zespołu "Sabaton 40/1", którego słuchałem na okrągło to bardzo go podziwiam i jak każdy też chciałbym być może kiedyś zostać tekściarzem ich piosenek, bo robią kolosalną i bardzo dobrą robotę o przywracaniu chwały na bohaterów. Tak, słyszem, że rząd londyński starał się zatuszować incynent z niezaproszeniem Polskiego Dywizjonu na późniejsz mityng /namiastkę defilany ale ostatnie poszła ich minimalna garska (dużo porezygnowało). Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...