Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jezuska można schować do szafy
zagłuszyć wycie

święta panienka zdejmuje aureolę
józef biedny ściąga brodę
składają broń

trzoda śpi
albo żre
nawet osioł na nic nie zwraca
uwagi

pastuszkowie zaczęli tłuc się
między sobą znów
za dużo wypili

aniołowie szukają skrzydeł
zalanych keczupem
przerzucają kanały

i tak oto pan narodził się
ponownie
jak co roku

na szczęście
ktoś już schował go
do szafy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Myślę, że problem tkwi w zbyt szybkim wyjaśnieniu treści. A może spróbuj trochę bardziej na początku zakamuflować, poprzestawiać lub nawet lekko pozmieniać wersy, żeby czytacza zaskoczyć - ale na samym końcu.
Nie chciałem ingerować w to, co napisałeś, żeby nic nie sugerować.
Ogólnie podoba mi się, z tym, że już, kiedy "święta panienka zdjęła aureolę" - wszystko jest wiadome. Myślę, że element zaskoczenia dobrze by zrobił.

" jezuska można schować do szafy", "pastuszkowie...", "panienka..." - świetne kawałki ;)) ino kolejność bym zmienił... narastająco :)
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W wietrze przytulnym drzewem tańczę z tobą  wilgotne piersi tętnią zapachem  wybierasz podłużne żółte liście  pasujące do różowych kwiatów  Mój poranek  wącham polne dzwonki w wazonie  delektuję się pierwszą filiżankę kawy wdycham piękne świeże powietrze  uwielbiam mój najlepszy cię domu      
    • @karenka dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @piąteprzezdziesiąte @Simon Tracy dzięki Wam serdecznie   @Benjamin Artur serdeczne podziękowania  
    • Dobry Boże, prośbę mam, zabierz moją duszę tam, gdzie inna już spożywa mleko i miód, i tu, na ziemi, nie cierpi już.   Kochany Boże, błagam Cię, połącz ponownie dusze dwie, bo jedna już zamknięte oczy ma, a druga, na ziemi, wciąż otwarte je ma.   Ojcze miłosierny, modlę się, abyś pozbawił mnie udręki tej, która po stracie ukochanej wciąż dręczy mnie i odbiera dalszy życia sens.   Panie Boże, nie wiem już, czy dam jeszcze radę przetrwać tu, jeśli nie weźmiesz wkrótce mnie, to ja odnajdę drogę tam, gdzie dusza mej miłości już na zawsze będzie trwać.  
    • Powiem ci szczerze jak litera literze jesteśmy w tym samym alfabecie pomieszanym przez języków wiele ale co z tego jak litery tylko wędrują od Alfy przez Betę do krótkich Omeg tworzymy razem najróżniejsze słowa bez których nic nie miałoby znaczenia zbieramy się tworząc złożone zdania zapisując się w kronikach świata tu nie ma żadnych zbędnych znaków każda z nas jest równie ważna żyjemy jak jeden wielki organizm oddychający znaczeniami jak byśmy się wszystkie zebrały tańcząc po wersach jak na balu powstałaby największa epopeja a wieszczem stałby się alfabet
    • Tak nasunęło mi się czytając wiersz i komentarze, iż mamy tu do czynienia z dość częstym paradoksem, iż: - chcąc zrozumieć innych, musimy przyjąć założenie, iż nie zawsze mamy rację lub czasem wogóle w jakimś aspekcie nie ma obiektywnych racji, po prostu różne sposoby reagowania - są też ogólnie przyjęte zasady typu poprawność pisowni (która też czasem się zmienia). Błazen to może ktoś, kto podpowiada inne rozwiązania, czasem ta forma satyryczna to jedyna możliwa, by się przebić, bo "pouczanie" właśnie zwykle nam źle wychodzi i na odwrót je ktoś odbiera. Ciekawa miniaturka. Błazen nie może pouczać, ale "błazen" to może ktoś, kto robi z siebie błazna. Mega trudny do przeanalizowania zrobił się ten wierszyk.  Pozdrawiam serdecznie.       Podobają mi się wszystkie wypowiedzi pod tekstem. Super :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...