Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Krew, pot, ślina
Prącie obarczone wzwodem
Obcy język i pochwa
Naznaczone księżycową kroplą

Nabrzmiałe sutki niczym faszyzm
Kobiece piękno gorsze od rasizmu
Łyżeczką wydłubuję wasze obrzydzenie
Podsmażam i pożeram...

...by móc was zrozumieć

Opublikowano

jeżeli chodzi o kontrowersyjny sposób wyrażania swoich myśli, to owszem,
można dopatrywać się analogii z twórczością Baudelaire'a, jednak motywu
przewodniego, pojawiającego się w utworach tego francuskiego poety -
czyli brzydoty - nie dostrzegam. zresztą wiersz w moim odczuciu trochę na siłę.

horns up !

Opublikowano

No dobrze.. czas na ripostę.
->Spleen D, Mr. Żubr, Mr.Suicide - małe pytanie: co to znaczy, że wiersz jest napisany "na siłę"? Znaczy się.. pod pręgierzem? bo mama kazała? bo stał policjant nad autorem? bo autor zrobił coś dla kasy? pod publiczkę? proszę o wyjaśnienie..

->BARBARA JANAS - a czy księżycowa kropla nie może być wulgarna? Jak Pani rozumie ową kroplę? I dlaczego reszta utworu jest wulgarna? Gdzie ta wulgarność???

->Mr.Suicide - nie jest moim zamiarem naśladować Baudelaire'a (co może taki biedny, szaraczek jak ja??:) ), nie chodzi mi tu też o epatowanie brzydotą. PL nie opisuje brzydoty on dziwi się, jest zaskoczony i kpi:) a z czego kpi? to chyba jasne..

->zbzikowany_flaming_różowy - zniesmaczenie? a dlaczego? a czy gdy ogląda się Pan/i w lustrze to też czuje się "zniesmaczony/a"? (broń Boże to żaden przytyk, pytam się poważnie). Czy nie zauważa Pan/i co do powiedzenia ma PeeL na temat Pan/i recepcji?:)

->Ewa Maria Gomez - sutki a faszyzm.. no cóż.. ja odpowiadać na to nie będę.. proszę się zapytać tych, którzy poczuli się zniesmaczeni:) oni wiedzą czemu jędrne piersi są w dzisiejszych czasach tak samo oburzajace jak faszyzm:)

->Spleen D - niech Pan da spokój.. padać do stóp epigonom?! błee.. :)

Pozdrawiam i dziekuję za zaintersowanie!

Opublikowano

wiersz został napisany na siłę

z przyjemnością wyjaśniam. chodziło mi o to, że Autor ze wzmożoną chęcią
stara się osiągnąć poziom kontrowersyjności. chce pokazać, że jest taki nowatorski,
współczesny, szokujący swoją twórczością. niestety nie wychodzi mu to na tyle dobrze,
by zachwycić czy chociażby sprawić, że będzie się to podobać. jest to, oczywista,
moje subiektywne zdanie.

pozdrawiam.

Opublikowano

->Mr.Suicide - a czy gdyby taki wiersz wywołał jednak zachwyt u czytelnika to wciąż byłby napisany "na siłę"?? Szanowny Panie, cóz mogę napisać? Jedynie tyle, że wedle autora epatowanie brzydotą jest już w dzisiejszych czasach mało nowatorskie i szokujące. Ów obszar został zagarnięty przez tzw. popkulturę i nie ma w tym nic odkrywczego. Posiadając świadomość takiego stanu rzeczy autorowi nie zależy aby "na siłę" pisać taki właśnie rodzaj wierszy.. Poza tym podkreślam raz jeszcze, że nie jest to twór o brzydocie, a jedynie o recepcji tego, co uważa się za brzydkie..

->zbzikowany_flaming_różowy - a czy 'poezja' nie stanowi części życia?

Pozdrawiam raz jeszcze!

Opublikowano

ależ oczywiście. gdyby wywołał on zachwyt, z pewnością nie stwierdziłbym, iż jest
to twór napisany na siłę. poza tym Drogi Autorze - powiedziałem, że wiersz może
pod pewnym względem ocierać się o charakterystyczny styl Baudelaire' a w kwestii
kontrowersyjności treści. dalej - zdaje mi się, że nie wspominałem aby w pańskim dziele
była mowa o brzydocie. chyba nie do końca się zrozumieliśmy.

pozdrawiam.

Opublikowano

O pardon! To rzeczywiście nie Pan o tej brzydocie..
Ale z tym "na siłę" to ja wciąż nie rozumiem.. Przypuśćmy, że Pan się zachwyca dziełem, a potem spotyka autora, który Panu mówi: "Wiesz, ja to pisałem na siłę. Tylko po to aby być kontrowersyjny i szokujący". I co w takim wypadku?

Opublikowano

->Mr.Suicide - ok, przyjąłem do wiadomości:)
->zbzikowany_flaming_różowy - a jaka sztuka jest całkowicie oderwana od życia (ja rozumiem Twoje zdanie i je szanuję! tak tylko ciągne za język żeby pogadać:) )
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •  

      Miłość

       

      Słowo miłość jest tak powszechne, że nikt przy „zdrowych zmysłach” nie odważyłby się zapytać co ono właściwie oznacza. Gdyby tak wyjść „z głupia frant” na ulicę, z mikrofonem i zapytać, wiele osób wzruszyłoby ramionami i powiedziałoby, że to zbyt oczywiste aby to wyjaśniać. Jednak tak naprawdę każdy rozumie to słowo na swój indywidualny sposób. Nie jeden (nie jedna) myli to pojęcie z namiętnością, inny(a) z erosem wszetecznym (seksem), a tylko nieliczni pojmują je jako sprawę sercową. Jeszcze mniej liczni widzą w nim elementy duszy ludzkiej. Bardzo znamienną cechą miłości jest tzw. „pierwsza miłość” lub inaczej mówiąc „miłość romantyczna”, kiedy to idealizujemy przedmiot i podmiot naszych najwyższych emocji nie dostrzegając żadnych wad. Silne emocje oddziałują na naszą psychikę i często wyobrażamy sobie, że ta „pierwsza miłość” będzie tą jedyną i „na zawsze”. Jak szybko (czasami) „łuski spadają nam z oczu” i dostrzegamy, że ulegliśmy jakiemuś „fatalnemu zauroczeniu” i że ta osoba, którą tak mocno pokochaliśmy ma mnóstwo wad uniemożliwiających powstaniu szczerej, prawdziwej więzi uczuciowej. Dla jeszcze innej grupy osób miłość oznacza rodzaj gry, w której dominuje z góry określona strategia.

       

      Dobrze znaną jest strategia „Don Juana” traktującego uczucia własne i cudze jako rodzaj „sportu”. Niby szuka tej jednej, jedynej i na zawsze ale szybko przekonuje siebie, że to była pomyłka. Ponieważ „życie” nie znosi pustki już wkrótce nasz „Don Juan” kocha się w następnym obiekcie swoich uczuć. Podobną strategię do strategii „Don Juana” znajdujemy u „Latającego Holendra”, gdzie wierna wybranka serca Holendra, wiecznego tułacza, żeglarza, zostaje oskarżona przez tegoż o niewierność w związku i porzucona. Inną strategią jest gra, którą podejmuje „Tristan”. Kocha się w nieszczęśliwej istocie będącej w związku z innym, wysoko postawionym w społeczeństwie, starszym mężczyzną, którego de facto nie kocha ale jest od niego uzależniona materialnie i nie tylko. Oboje z Tristanem czują do siebie, mówiąc kolokwialnie „chemię” (dawniej określano ten stan słowami „czuć miętę”) i szukają rozwiązania swojego problemu aby móc zrealizować uczucie, skonsumować związek. Jeszcze inną strategię w miłości podejmują mężczyźni według wzoru zasugerowanego w „damie kameliowej”. Usiłują podnieść z upadku moralnego kurtyzanę (heterę) oferując jej w zamian nie wynagrodzenie ale prawdziwą miłość, miłość której nie kupuje się za pieniądze czy klejnoty. Wszystkie te miłości są niedoskonałe, ulegające entropii lub skamienieniu.

       

      Ale istnieje miłość ogarniająca całą osobowość człowieka zwana „Agape”. Stanowi ona najdoskonalszą formę emocji uczuciowych na tym „łez padole”. Co więcej, jeśli pokochamy Boga tak, jak tego od nas wymaga i jakiej miłości nas uczy, czyli takiej z jaką kocha małe dziecko, z całą ufnością, bezgraniczną ufnością, otrzymamy w zamian cudownie odwzajemnioną emocję, cudowną Jego Miłość. On nigdy ciebie, bracie, siostro nie oszuka, zawsze jest przy tobie po twojej prawej stronie, zawsze kiedy Jego potrzebujesz. On otworzy ci, na wszystkie sprawy tego świata, szeroko oczy. Da ci takie perspektywy jakich nie można się spodziewać po żadnym człowieku. Jego Miłość sprawi, że zaczniesz zachwycać się całym Jego dziełem stworzenia: kwiatami, motylami, ptakami, słońcem, chmurami, księżycem, gwiazdami, a zachód słońca będzie ciebie wprawiał w bezbrzeżną euforię. Już tu na ziemi będziesz pił napój i spożywał pokarm wiecznego szczęścia swymi ustami. A niewielką stanie się przestrzeń między ustami, a brzegiem pucharu. Każdy dzień w twoim życiu stanie się darem. Jeśli spodobasz się Bogu, swemu stwórcy.

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Miłość   Słowo miłość jest tak powszechne, że nikt przy „zdrowych zmysłach” nie odważyłby się zapytać co ono właściwie oznacza. Gdyby tak wyjść „z głupia frant” na ulicę, z mikrofonem i zapytać, wiele osób wzruszyłoby ramionami i powiedziałoby, że to zbyt oczywiste aby to wyjaśniać. Jednak tak naprawdę każdy rozumie to słowo na swój indywidualny sposób. Nie jeden (nie jedna) myli to pojęcie z namiętnością, inny(a) z erosem wszetecznym (seksem), a tylko nieliczni pojmują je jako sprawę sercową. Jeszcze mniej liczni widzą w nim elementy duszy ludzkiej. Bardzo znamienną cechą miłości jest tzw. „pierwsza miłość” lub inaczej mówiąc „miłość romantyczna”, kiedy to idealizujemy przedmiot i podmiot naszych najwyższych emocji nie dostrzegając żadnych wad. Silne emocje oddziałują na naszą psychikę i często wyobrażamy sobie, że ta „pierwsza miłość” będzie tą jedyną i „na zawsze”. Jak szybko (czasami) „łuski spadają nam z oczu” i dostrzegamy, że ulegliśmy jakiemuś „fatalnemu zauroczeniu” i że ta osoba, którą tak mocno pokochaliśmy ma mnóstwo wad uniemożliwiających powstaniu szczerej, prawdziwej więzi uczuciowej. Dla jeszcze innej grupy osób miłość oznacza rodzaj gry, w której dominuje z góry określona strategia.   Dobrze znaną jest strategia „Don Juana” traktującego uczucia własne i cudze jako rodzaj „sportu”. Niby szuka tej jednej, jedynej i na zawsze ale szybko przekonuje siebie, że to była pomyłka. Ponieważ „życie” nie znosi pustki już wkrótce nasz „Don Juan” kocha się w następnym obiekcie swoich uczuć. Podobną strategię do strategii „Don Juana” znajdujemy u „Latającego Holendra”, gdzie wierna wybranka serca Holendra, wiecznego tułacza, żeglarza, zostaje oskarżona przez tegoż o niewierność w związku i porzucona. Inną strategią jest gra, którą podejmuje „Tristan”. Kocha się w nieszczęśliwej istocie będącej w związku z innym, wysoko postawionym w społeczeństwie, starszym mężczyzną, którego de facto nie kocha ale jest od niego uzależniona materialnie i nie tylko. Oboje z Tristanem czują do siebie, mówiąc kolokwialnie „chemię” (dawniej określano ten stan słowami „czuć miętę”) i szukają rozwiązania swojego problemu aby móc zrealizować uczucie, skonsumować związek. Jeszcze inną strategię w miłości podejmują mężczyźni według wzoru zasugerowanego w „damie kameliowej”. Usiłują podnieść z upadku moralnego kurtyzanę (heterę) oferując jej w zamian nie wynagrodzenie ale prawdziwą miłość, miłość której nie kupuje się za pieniądze czy klejnoty. Wszystkie te miłości są niedoskonałe, ulegające entropii lub skamienieniu.   Ale istnieje miłość ogarniająca całą osobowość człowieka zwana „Agape”. Stanowi ona najdoskonalszą formę emocji uczuciowych na tym „łez padole”. Co więcej, jeśli pokochamy Boga tak, jak tego od nas wymaga i jakiej miłości nas uczy, czyli takiej z jaką kocha małe dziecko, z całą ufnością, bezgraniczną ufnością, otrzymamy w zamian cudownie odwzajemnioną emocję, cudowną Jego Miłość. On nigdy ciebie, bracie, siostro nie oszuka, zawsze jest przy tobie po twojej prawej stronie, zawsze kiedy Jego potrzebujesz. On otworzy ci, na wszystkie sprawy tego świata, szeroko oczy. Da ci takie perspektywy jakich nie można się spodziewać po żadnym człowieku. Jego Miłość sprawi, że zaczniesz zachwycać się całym Jego dziełem stworzenia: kwiatami, motylami, ptakami, słońcem, chmurami, księżycem, gwiazdami, a zachód słońca będzie ciebie wprawiał w bezbrzeżną euforię. Już tu na ziemi będziesz pił napój i spożywał pokarm wiecznego szczęścia swymi ustami. A niewielką stanie się przestrzeń między ustami, a brzegiem pucharu. Każdy dzień w twoim życiu stanie się darem. Jeśli spodobasz się Bogu, swemu stwórcy.  
    • @Poet Ka No właśnie. Nawet nie potrafię się zrewanżować tym samym ... 
    • @Zbigniew Polit

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Poet Ka Jak się robi takie ikonki? Bo jak tu się wypowiadać bez ikonek ... 
    • @Zbigniew Polit

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...