Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przyglądać się róży
intelektualnie

czytaj: rozmyślać na pewno
nie o róży – o życiu seksualnym
mrówek wpływie nieczystej atmosfery
na ekosystem mazur

potem zamieść kurz pod dywan
- na porządki nigdy nie wystarcza czasu
i dalej
niepewnie
między sprzętami kwiatami ludźmi
jeść spać pić uprawiać miłość
w czarnej ziemi lub mchu

-- być

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


droga Julio,
obroń wierszyk, jeśli możesz:
jak można przyglądać się intelektualnie?
"... uprawiać miłość" w mchu czy raczej na mchu?
jest to 150 wierszyk kończący się na "być":/

nie zachwyca, ale w towarzystwie innych tutejszych "tworków" nie jest najgorzej;)
pozdrawiam, ola
Opublikowano

bronić nie powinnam, bom autorką :)

podam jedynie cytat, od którego wierszyk powstał: "Nie ma czegoś takiego jak wpatrywanie się w tulipan w wykonaniu intelektualisty. Jest w nim tulipan plus nieuwaga, albo tulipan plus zamyślenie (niemal zawsze nie na temat tulipana)" J. Cortazar

co do być - ja na prawdę nie miałam pojęcia jak zakończyć ten tekst (swoją drogą największą niedoróbką jest tytuł ;P)

co do mchu --> to chyba raczej "w" - sądziłam, ze jest w domyśle :)

w każdym razie wierszyk był w Warsztacie i nie było zbyt wiele uwag (o do poprawek), tak wiec przeniosłam tutaj, a co :)

pozdrawiam serdecznie

PS cieszę się, że jednak nie jest taki najgorszy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...