Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
z autodedykacją małemu klerykowi

nie wszystko mam z siebie
poświęcone poświęceniom
nie moje

tylko myśli za duszę
przemycane rozedrgania
nieskończone

i biegnij aż stopa przygnieciona
w niewidoczny przód

takie będzie jutro jakie uczynisz dziś

1.11.07r.
Opublikowano
nie wszystko mam z siebie
poświęcone poświęceniom
przemycane rozedrgania
za duszę
myśli nieodebrane bez kresu
moje na wieki wieków

biegnij aż stopa przygnieciona
w przód nie do wiary
uwierzy w cud



tyle zmian ode mnie
przemysleń i chodzenia po węglu...

wieczności.
ściskam dłonie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję Marlettko
po rozmowie najczęściej
doklejam puenty
łapię ciepło i odsyłam :)
żeby tylko wyszło! :))

Jeśli rozmowa udana pointa ciekawa.
Uśmiechu.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję Marlettko
po rozmowie najczęściej
doklejam puenty
łapię ciepło i odsyłam :)
żeby tylko wyszło! :))

Jeśli rozmowa udana pointa ciekawa.
Uśmiechu.

z rozmowy z klerykiem
mm może dedykację
uczynię
:) dla Ciebie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jeśli rozmowa udana pointa ciekawa.
Uśmiechu.

z rozmowy z klerykiem
mm może dedykację
uczynię
:) dla Ciebie
Judyt!

....ale
''Rozgłos i sława przemija tak marnie
Jak tuman pyłu, którym wicher kręci...
Choć nagle cały widnokrąg ogarnie,
Znikając z oczu, znika i z pamięci''

Radości.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



z rozmowy z klerykiem
mm może dedykację
uczynię
:) dla Ciebie
Judyt!

....ale
''Rozgłos i sława przemija tak marnie
Jak tuman pyłu, którym wicher kręci...
Choć nagle cały widnokrąg ogarnie,
Znikając z oczu, znika i z pamięci''

Radości.

radości Marlett
to nie jest ważne pyłki
wirują jak zawirują to
jeszcze nie wiemy ;)
oczu też nie dogadzać
trzeba
pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH
    • Współczesna polityka to ludowe mity: Kto głośniej straszy diabłem, ten chodzi na szczyty.
    • nie żyję po to żeby pisać a jednak piszę lecz raczej po to żeby żyć
    • @Leszczym   To ciekawe, że nazywasz to egocentrycznym - jakby wiara w siebie była czymś wstydliwym. A jednak bez niej nic się nie skleja. Może to nie egocentryzm, tylko jakiś rodzaj wewnętrznej spójności - wiesz kim jesteś. :) 
    • @Stukacz   Mocny, nasycony tęsknotą tekst. Świetnie oddany jest stan zawieszenia między pamięcią a zapomnieniem. "Otchłań pustki i dech suszy" to fraza, która idealnie podsumowuje ten bolesny krajobraz duszy. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...