nagrabiłam sobie
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Zbigniew Polit 200
@Maciej Szwengielski Pan pozwoli, ale to nie laików trzeba leczyć, tylko tych, co twierdzą, że jakieś moce nadprzyrodzone rządzą światem. Bo właśnie to jest chore. I na tę chorobę intelektualną nie znaleziono jeszcze lekarstwa. Ani w zastrzykach, ani w pigułkach, ani w czopkach. Laicy świat widzą racjonalnie, wg swoich zmysłów, instrumentów, które stworzyli i zgodnie z matematyką i fizyką. Natomiast tzw. wierzący są ofiarami bytu urojonego.
Ciągle czekam na te dowody.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 47 odpowiedzi
- 1 152 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 881 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 670 wyświetleń
-
- 25 odpowiedzi
- 372 wyświetleń
-
- 25 odpowiedzi
- 768 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Natuskaa · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Koniec ściąga na ziemię, złudzenia trafne czy też nie, nie stanowią akceptowanej waluty. Interesujące rozważania. Pozdrawiam :) -
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
niepojęty ranek w cukierence croissant, café au lait patrzę z nadzieją przez szybę jestem w środku szkolenie z wiązek prądu – szot energii waham się między latte a espresso płacę zaraz otworzą przybytek patrzeć przez szybę pokrytą po francusku piegami? czy na ażurową kelnerkę, która niechętnie mawia bonjour biały kruk powiada o kelnerce: ona jest przezroczysta jak tu nie reagować na drugiego człowieka? zagwozdka – nie potrafię skupiam się na skupieniu światła na przybrudzonej szybie, którą czyści szyld patisserie zaraz szkolenie – myślę alternatywnie o paradokumencie: o mnie, o nich stoję i czekam. właśnie otwarto nie kawiarnię – miejsce szkoleń co mnie jednak cieszy -
Przez marekg · Opublikowano
wieczór jest herbaciany trzymam się filiżanki a ona mnie gwiżdżę na czajnik za oknem parzą się koty głośno i agresywnie -
Przez Natuskaa · Opublikowano
Mogą się rozbrykać, mogą się odnaleźć... mogą świat odmienić :) Pozdrawiam -
Przez lencia · Opublikowano
Spojrzeć w oczy chłopca okazję miała. Odrazu głębie w nich ujrzała Jasny kolor otulił jej wzrok. I nie opuszczał w mrok. Przez okienko na niego zerkać kochała. Na korytarzu długie spojrzenia posyłała. I on też na nią zerkać raczył. Lecz w głowie inną mataczył. Ona myślała, że gesty coś znaczą. Śnić o nim bez przerwy umiała. I w głowie tylko tego by chłopca miała. Lecz porcelanowe serce jej pękło. Gdy zobaczyła go z inną kobietą. Ona piękne blond włosy miała. A buzia jej pięknem krzyczała. Więc jakże by bohaterka szansę miała? Skoro ona jej przeciwieństwem stała. Mimo oczków równie jasnych - jej były jakoby sciółkiem z lasu. Jej twarz indziej utworzona być miała. I czarne włosy ona owdziała. Jej wygląd mieć chciała. I tak w nienawiści do siebie przystała. Marzyć o urodzie nigdy nie przestawała. Zawsze lepsza stawać się chciała. Pragnąc, by dostrzegli urodę jej inni chłopcy. Płakać zaczęła po nocy. Śliczność jej duszy nikogo nie interesowała. Bo mimo, że serce dobre miała. To co po sercu komu Bo serce nie zapełni domu. I tak pogodzić się z tym musiała. Ale wygląd już do końca zmienić chciała. By przystać do świata standardów. I by chłopiec pragnął jej bardzo. ~Lena
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się