Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w każdą kredkę jak w jeden tygodnia dzień
tak by życie w kolorach mu grało
z czuciem cisnął nadzieję by lichy jej rdzeń
- oddał piękno nie jaźń czarno białą

lecz nie wiedząc czy dotrwa do setki

- jedną świeczkę poprosił i...
nowe kredki.

Opublikowano

jedną setkę poprosił... tak mi sie przeczytało....Braki jakieś czy co?
HaYQ, wiersz bardzo wymowny,
w każdą kredkę w jej lichy rdzeń z czuciem cisnął nadzieję? ---
ale tak szczerze, to też wole nowe kredki,
bo choćbym wciskała nadzieję w stare to nic nowego
nie wyjdzie z tego.
pozdrawiam serdecznie Es

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Stasiu, w pewnym sensie całkiem dobrze źle przeczytałaś ;)
Bo jak nam do tego popiołu kartofli nawrzucają, to i Feniksa szlag trafi,
a nam... jeno seta - świeczka mam nadzieję trochę później. Jakby nie patrzeć wszystko wokół tej setki się kręci :))

Dziękuję i mocno ściskam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


gdy żagle chęć życia napełnia
na kurs mniejszy wpływ ma już kil,
bo wtedy sam wiatr szanty spełnia,
a sztorm koi nasz serca sztil.

...a hoj... z mojej tratwy... ;)))
Wielkie dzięki - wzajemnie.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No przeca napisał "kartofelki", a to Stasiu (jakby nie kompinować) dwa w jednym ;)))


No tak Ewo, ale puenta straciłaby swój "podwójny sens", czyli świeczka dla siebie, a kredki w razie czego, gdyby jednak dożył. Lub świeczka "w intencji" (czyli na pożegnanie starych kredek, ktore odchodzą 21) i zakup nowych, bo z marzeń... do końca się przecież nie rezygnuje.
Jak widać świeczka w domu przydatną jest :))
Serdeczne dzięki za miłą wizytę, a szczególnie za "mniammmm!!!"
Pozdrawiam

Ha, ha. Trafiłaś w 10- tkę... i to podwójnie. Brawo! ;))
Do miłego

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...