Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jednym zniknęła innym wyblakła
Na złożeniu bytów substancjalnych
Jako wykładnia idei
Przedmiot troski
Lub dziś bardziej – zapomnienia

Zwracają się do niej tylko powszechnie
Gdy jako atrybut łodzi Charona
Przemknie nieopodal
Wszyscy pomrzemy
Mruczą kiwając głowami

I aneks do doświadczeń wieków dicit antiqui
Pląta się pośród zapomnianych
Kart mało komu potrzebnych
Wytworów przeszłych-do-historii
Kultur

Pośród oczywistych kształtów
Rzeczy jak najbardziej praktycznych
Poraża intelektualna niemoc
Dociekliwości spekulacyjnej dialektyki

I można ją płoszyć jak kochankę
Ale nie wypada z nią żyć zbyt otwarcie
Dziś modne są związki tymczasowe
Jako wyraz tymczasowej odpowiedzialności

Czy będzie kiedyś wystarczająco pożądana
Jak znaczenie i treść
Nieoznaczony konsensus
Miary przedmiotu i podmiotu poznania

Intersubiektywnie komunikujemy
Nasze drobne przeżycia, inter-banalne doznania
To subiektywna modlitwa
Mgnienie tęsknoty
Ma miarę
Solipsycznej samotności

Opublikowano

to zależy, w trybie subiektywnym, może i nie, czyli ktoś angażując sie może impilite nie zakładać tymczasowości świadomie, ale w trybie obiektywnym może tą postawę tymczasowości przejawiać, nawet o tym nie wiedząc...

Wiersz, jako forma literacka posługująca się swoistymi uogólnieniami, pokazuje tymczasowość jako cechę opisywanej rzeczywistości.

Nie wiadomo jaka jest przyczyna, natomiast tymczasowość i tymczasowość odpowiedzialności jest rysem rzeczywistości opisywanej w tym utworku....

Tak na margiesie, autor odwołuje sie do różnych definicji i obrazów prawdy w różnych systemach filozoficznych, jedynie ta tymczasowość jest odnośnikiem do od-autorskiej refleksji nad opisywaną rzeczywistością.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • magiczne wersy...pozdrawiam serdecznie*)
    • @Berenika97 To jest to niedbanie o siebie. Alkoholizm wykańcza ludzi lub inne używki, z których nie jesteśmy w stanie zrezygnować. Słońce w nadmiarze to też niedobrze. Niby najlepiej wszystko z umiarem. 
    • Wyrazista wymowa wiersza, czuć szczerość emocji. Miejscami trochę łamie się rytm, ale widać twórczy potencjał. Co do treści i jej przesłania, powiedziałabym tylko jedno – nikogo nie da się zmusić do odwzajemnienia uczuć. Czasem trzeba po prostu trafić na tę właściwą osobę, która odpowie tym samym. Wtedy uczucie ma szansę rozkwitnąć naturalnie, bez oczekiwań...pozdrawiam serdecznie*)
    • @hehehehe Czegóż Mongoł  w Ułan Bator nażarł się, że powstał zator? Choć chłop doświadczony Lecz z bólu do żony Piszczał jak jakiś amator.      
    • @Berenika97Życie, każdy dzień to wyzwanie, zagrożenia, pole minowe złych wiadomości, nieżyczliwych bliźnich, ale też własnych obaw i rozterek. Prowadząc dzieci do świata staramy się chronić je przez zagrożeniami, ale część z nich je jednak dopadnie, z kolei tzw bezstresowe wychowanie nie przygotuje do obrony, podobnie jak przebywanie w sterylnych warunkach, więc później każda większa przeciwność, czy infekcja będzie jeszcze większym zagrożeniem. Do tego dochodzą media, które przekazują niemal same złe wiadomości, więc trudno się gdzieś schować, stąd lęk, zmęczenie i ulga, że się jednak udało.  Te własne rany to przeważnie z wrażliwości, które pomaga w zrozumieniu świata, ale czyni mniej odpornymi na zło. Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla wiersza. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...