skomplikowana prostota- miłość matki

[niewidoczna niesłyszalna]

Mama,
czy to naprawdę ludzka istota?
Przecież ona taka kochana,
przecie w niej taka skomplikowana prostota.......

Czy to możliwe,
czy to wogóle wykonalne,
by jej życie było tak burzliwe
i tak banalne?...

Jak to jest, Jak to działa,
że jej miłość taka wielka,
a nasza wdzięczność taka mała?

Dlaczego mówimy to tak żadko?
Dlaczego tacy jesteśmy?
Chcę nadrobić stracone chwile: KOCHAM CIĘ, MATKO!!

[Magnetowit_R.]

to peel jeden czy zbiorowy?nasza, jesteśmy, mowimy, a tu chcę, kocham. warto by sie chyba zdecydowac.

ponadto ujrzałem szkolną (lub przedszkolną) akademię z okazji dnia matki.

nie bardzo dla mnie.
pozdrawiam

[Messalin_Nagietka]

więcej pytań niż poezji
to nie dobrze
MN

[Anna Siedem]

Wiersz jak wiersz, ale sygnaturka mi się podoba :)
pozdr

[Sylwester_Lasota]

intencje zacne, ale góra pracy jeszcze przed Tobą :). co do pytań o wdzięczność, to myślę, że najlepiej... zostać matką albo... ojcem i wykazać się w tej roli. pozdrawiam.

[Mr.Suicide]

strasznie emocjonalny wiersz, dlatego nie będę się czepiać warsztatu
/tak naprawdę sam mam nijakie pojęcie ;p/ czasami ciężko jest powiedzieć
'kocham'. szkoda tylko, że osobom, które są nas najbliżej, które dały
nam życie. jeśli chodzi o przesłanie, to jestem jak najbardziej na tak.
poruszyło mnie Twoje wyznanie. życzę udanej podróży z poezją.

pozdrawiam.

[Pancolek]

*rzadko
i po czorta w 4 wersie tyle tych kropek?
Zamysł-jak najbardziej, wykonanie-oj nie :(
Pancolek

[amehob]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a ja powiem *w ogóle
sorry, innym razem

ale ciepło pozdrawiam i namawiam do jeszcze