Raz hrabia

Mariusz Urbaniak · 14 Września 2007

Raz powiedział Pan do Jana
Pokaż swoje mi organa
Jan się strwożył, lecz pokazał
Tak jak Pan mu to nakazał

Tym pokazem Pana zmącił
Gdy ten łezkę z oka strącił
To powiedział: – Plan jest taki
W nocy pójdziesz gdzie wiatraki
Tam Cię będzie czekać dama
Ty ją weźmiesz tak na chama

Zanim jednak się wybierzesz
To za Zorro się przebierzesz
I pamiętaj, ty mój Janie
Nic nie mówić przy tej damie

Jak już wszystko ustalili
Prędko pomysł w czyn wdrożyli
Gdy Pan Jana ekspediował
Widać było, że żałował
Ale potem już pogodny
Zasiadł w fotel swój wygodny

Tu spytacie, co jest z Panem,
Że się tak wysłużył Janem
Choć hrabianka całkiem młoda
I niebrzydka jej uroda

Ja Wam powiem, bo u Pana
Już nietęgie są organa
Plan wymyślił i to, jaki,

Tak zastąpi mnie w tym taki
Co wieś cała go wytyka
Że z pannami tylko bryka

On hrabinę to zabawi
Imię moje w świecie wsławi
W towarzystwo pójdzie fama
Jakie hrabia ma organa
I jak ich używać umie
Znowu będę w kobiet tłumie

I tak myśląc o fortelu
Zasnął szybko w swym fotelu
Hałas przerwał snu marzenia
To hrabina pełna wrzenia

Widzę hrabia obiecanki
Puszcza jak mydlane bańki
Cóż wymyślisz teraz kłamstwo
Wiedz, że to jest zwykłe chamstwo

Obiecałeś być mi Zorrem
Chyba rano, bo wieczorem
Ciebie przy mnie tam nie było
Chociaż godzin mi przybyło

Boisz chodzić wieczorami?
Może kładziesz się z kurami?
Alboś może już za stary?
Nie znalazłeś dosyć pary?

Okazałeś się potworem
Jutro żegnam się z tym dworem

Wykrzyczała, zaszlochała
Do komnaty się udała
Hrabia pobiegł gdzie wiatraki
Już przeglądnął wszystkie krzaki

Ach ten łajdak, ach fujara
Czeka jego straszna kara
Zamiast wsławiać moje imię
Gdzieś w ciemnościach sobie ginie

No, gdzie jesteś, podły Janie
Tutaj, tutaj, jaśnie Panie
Nie widziałem Cię, mój Boże!
Po co łazisz w tym kolorze

Strój to jest jaśnie Hrabiego
Co mnie ubrał dzisiaj w niego
Hrabia przerwał: - Wiem, tumanie
jakie dałem ci ubranie

Bardzoś dzisiaj mnie zasmucił
Czemuś misję swą porzucił?
Chcesz uniknąć gniewu mego
No to prędko mów, dlaczego?!

Zapomniałem spytać Pana
Jak się bierze tak na chama?

Beenie M · 14 Września 2007

morał z tego taki płynie
że nieważne pochodzenie
większym chamem często bywa
ten z wysokim urodzeniem

pozdrawiam serdecznie :)))

amehob · 14 Września 2007

a mi się też coś nasunęło:

Tu Pan na to
- Ooo, ladaco!
- Jak na chama?
- Kto? Ty nie wiesz?
Wszak o Tobie mówią przecież,
żeś od przodu i od tyłu
pozaliczał bez pochyłu
niewiast cały powiat prawie.
Ja ci baty dzisiaj sprawię,
za czekanie w leśnej głuszy.
Nie chce ci się tyłka ruszyć?
No, a może ci hrabina
jest zużyta, lub niemiła?
Bierz mi zaraz się za pracę,
bierz, jak mówię, i jak płacę.
Będziesz grzecznie się poruszał,
stał na rzęsach, lub na uszach,
bylem nie usłyszał potem,
żem jest eunuch lub impotent.

Jan się skurczył strachem zdjęty,
znał hrabiny rozmiar piękny,
bo nim hrabia misję zlecił,
już miał Panią, już ją pieścił
wbrew swej woli, przymuszony
przez hrabinę do tej roli.

Wielka była żona hrabii,
uśmiech zacny, tułów żabi,
cudne bazyliszka oczy
ciągle widział, nie mógł skończyć
z koszmarami, więc poprosił:

- Jaśnie Panie, faraonie,
miej litości nad gamoniem,
mnie od roku nic nie stoi,
już nie umie, już nie broi.

Sytuacja się zmieniła,
w Pana nagle moc wstąpiła,
żądza krótka, lecz przemożna,
zerżnął Jana – wszak jest wiosna.

uśmiechnięty pozdrawiam :))))

Boskie Kalosze · 14 Września 2007