Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

do ciebie Kasiuniu
jedziemy
pierścionki wieziemy
sukienki ze złota

otwórz wrota to daruję

masz co wspominać
buty same stoją a
może już dawno
poszły

każdy ją zna tak
jest gdy niedorosłą
spotkały

nie podeptały się
może to i szczęście
że tak się stało
były zasznurowane

11.09.07r.

* pierwszej:
fragm. tekstu posłyszany
z dedykacji
dawnej

Opublikowano

"do ciebie Kasiuniu
jedziemy
pierścionki wieziemy
sukienki ze złota"

Kojarzy się z utworami "Kapeli ze wsi Warszawa".
Polecam.

PS
Śpiewają i to:

"Dobry dzień, mamusiu, dobry dzień, pozyc mi córecki na tydzień. Łołojoj dadada! Pozycyłabym Ci i na dwa, zeby mi córecka nie zbladła. Nie zbladnie mamusiu, nie zbladnie, będzie przeglądać się w zwierciadle. Łołojoj dadada! ... Łod lustra do lustra chodziła, nie taka Marysia jak była...Wpirw była jak rosa w ogrodzie, a tero jak lilio w ogrodzie...Łołojoj dadada!
...Coś jadła , coś piła, co się tak u Jasia zmieniła? Nie jadłam mamusiu, nie piłam ino się z Jasieńkiem bawiłam.Łołojoj dadada! Ino się z Jasieńkiem bawiłam."

Pozdrowienia.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:P toś mnie Piotrze rozweselił
za ten ogromniutki tekścik,
to prawda, że gdzieś fragm.
ten posłyszałam w dedykacji
ale reszto ino moja, chyba żem
gwarę zmieniła
chwilowo :P
toteż dodam * aby wyjaśnić
skąd,
pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ina, wydasz oranż na ...rozsady Wani?
    • Do wiejskiego kościółka na koncert kolęd Zjechali się brzuchaci dygnitarze z miasta O pyzatych gębach i złotych implantach. Zasiedli w pierwszych ławkach, a te aż   Zatrzeszczały, choć z dębowego drewna. Chór niósł melodyjne śpiewy, na które echo Odpowiadało, odbite od gotyckich sklepień. Poruszali niemo ustami, jakby znali słowa.   Jeden trzymał się za portfel, a inny rzucał Na tacę grube pliki fałszywych banknotów. A gdy umilkła ostatnia dźwięczna nutka Z organowych piszczałek i nastała cisza,   Hrabiostwo w futrach wyszło do swoich aut I odjechało, skryte za ciemnymi szybami. Na klęczkach zostali ci, zniesmaczeni butą I chamstwem, w ciszy szeptali modlitwy.   Wdychali ostatnie ulotne zapachy kadzidła, Jakby wciąż czekali na własne nabożeństwo. Słabnącą staruszkę przy zimnej ścianie Ujęli pod ręce, posadzili obok siebie i uściskali.   Na duszach zrobiło im się raźniej, a przez Barwne witraże ujrzeli spadającą gwiazdę. I nagle, w zadumie, posłyszeli dźwięki, które Wydobywały z siebie średniowieczne cegły.   Pieśni i kazania w nich utrwalone przez wieki, Jak szum morza w muszli, poniosły się wokoło. Nie chwycili za śpiewniki, lecz siebie za dłonie „Oj, Maluśki, Maluśki” na ustach nieśli.   I oto kościół oddychał znów pełną piersią. Gdy zgasły reflektory, a świece lekko mrugały, Przytuleni do siebie, szczęśliwi, pełni nadziei, Poczuli, że to jest najprawdziwszy Boży dom.
    • Andrew   bawiliśmy się w wojnę   damy wyprowadzały wojowników  słuchaliśmy melodii   marsz sokoły nie zginęły   później było normalnie krew siniaki straty pieniężne  źle obstawiony tucznik   teraz za znośne pieniądze  pozwalamy wybranym cieszyć się parkinsonem
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Aro, zabawa - wab Azora
    • miałam sen że nie było Boga świat w pustkę zaczął wpadać a słowa leciały przez ręce i chwiałam się w posadach
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...